Ölüm insanlara kucak açıyor,
Herkes birbirini görse kaçıyor.
Sanırsın dünya havada uçuyor,
Yüreğimde kıyametler kopuyor.

Karanlık geceler bizi boğuyor,
Güneş değişmiş tersinden doğuyor.
Gökten üstümüze yıldız yağıyor,
Yüreğimde kıyametler kopuyor.

İnsanlar yaşıyor ama zorundan,
Çokları dertle ah çeker derinden.
Ay bile kayıyor eski yerinden,
Yüreğimde kıyametler kopuyor.

Yusuf dört bir yanı dumanlar bürür,
Bütün ağaçlar susuzluktan kurur.
Topraklar yarılmış alev püskürür,
Yüreğimde kıyametler kopuyor.

Yusuf Tuna