Bir çocuk oturmuş kaldırıma,
Önünde boya sandığı,
Elinde fırçası sandığa vuruyor,
Yanık bir türkü tadında sesiyle,
Bağırıyor,
” Boyyimmi abi boyyimmi”
Gözleri güneş gibi ışıl ışıl parlayan,
Kendi küçük yüreği kocaman çocuk.

Şakaklarından akan alın teri,
Ellerinde emeğin boyası kiri,
Yanı başında kirlenmiş şişede suyu,
Arada bir ısırdığı yavan somunu,
Bağırıyor hala,
”Boyyimmi abi boyyimmi”
Gözleri güneş gibi ışıl ışıl parlayan,
Kendisi küçük yüreği kocaman çocuk…

Songül Büyükpınar