Fırlayıp ilk ışıklarıyla günün dağınık yataklardan
Koşaradım gidiyorsunuz işinize değişmeyen yollardan
Kurulmuş saatler gibi günboyu çalışıp tekdüze
Uzayan gölgelerle koşaradım dönüyorsunuz evinize.
Ne kadar uzaksa bir felaket sizden o kadar mutlusunuz
Unuttunuz başkalarının acısını duymayı
Küçük çıkarların büyük kurnazları
Alışverişe döndü tüm ilişkileriniz, hesaplı, planlı
Sevgileriniz ayaküstü, ilgileriniz koşaradım
Unuttunuz konuşmayı kendinizi vererek
Düşünmeden bir başka şeyi, içten yalın dürüst
Dışa vurmayı duygularınızı
Unuttunuz, neydi bir ince söze yakışan en güzel davranış.

Gittikçe yalnızlaşıyorsunuz insan kardeşlerim
-Ki bu en büyük kötülüktür size-
Yıkanmıyor bir kez olsun yüreğiniz yağmurlarla
Denizler boşuna devinip duruyor bir çarşaf gibi
Gerip ufkunuza mavisini, çiçekler her bahar
Uyanışın türküsünü söylüyor da görmüyorsunuz.
Sizin adınıza dünyanın pek çok yerinde
İnsanlar dövüşüyor ellerinde yürekleri birer ülke
Anlamıyorsunuz inançlarını bir kez düşünmüyorsunuz.
Ömrünüzü güzelleştirecek bir şey almadan hayattan
Bir şeyler bırakmadan ardınızda gelecek adına
Koşaradım tükeniyorsunuz insan kardeşlerim
Koşaradım
Duymadan bir gün olsun dünyayı iliklerinizde..

{Şükrü ERBAŞ}

Daracıktı dünyam
Koskoca gökyüzü benimdi
Baktıkca coşardım
Ona doğru biteviye koşardım

Yıldızların altında
Rüyalara yatardım
Çam kokusu buram buram
Yalınayak volta atardım

İçimde taşardım
Biteviye koşardım

Kayısıya dönerdi çağlalar
Sararan ekinler ömür geçti derdi sanki
Anlamazdım
Öyle bakar geçerdim
Şaşardım
Biteviye koşardım

Büyümezdi içimdeki cocuk
Bütün gün oyun oynardı
Kanım kaynardı
İçimde kendimi aşardım
Biteviye koşardım

Eski bir şarkı oldu şimdi geçmişim
Dinledikce ağladığım

Hep o çocukluğu yaşardım

Biteviye koşardım

Koşardım

09/08/2010