Usandım canım dan döktüğüm yaştan.
Hiç tat alamadım yediğim aştan
Onca dert yüklendim aştılar baştan
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Bıktım dost’tan gelen şu kem sözlerden
Taş üstünde kalan kanlı izlerden
İçimde ki yanan korlu közlerden
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Gezdirdiler beni hep diyar diyar
Olmadım ömrümde birkez bahtiyar
Genç yaşımda oldum çökmüş ihtiyar
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Dost uğruna geçmiş idim çölleri
Şimdi serin eser DOSTLUK yelleri
Kuruttular gonca gonca gülleri
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Daha görmem bundan böyle rahatı
Tükendi kalmadı dizin takatı
Bıraktım sizlere tüm saltanatı
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Der DURAK’ım artık virandır yurdum
Candan bir dost için hayaller kurudum
Boşuna dolandım ağlayıp durdum
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ