Senin de kurusun yaprağın dalın
Kalkmasın arada sürünsün salın
Per’perişan olsun dilerim halın
Ne hallara koydun beni VİCDANSIZ

Lime lime olsun bütün etlerin
Bakınca görünsün taşta izlerin
Parçalasın seni vahşi itlerin
Ne hallara koydun beni VİCDANSIZ

Aldın gençliğimi eyledin esir
Şimdi sözüm sana eylemez tesir
Göster bende ise birtane kusur
Ne hallara koydun beni VİCDANSIZ

Gözlerinden kanlı yaşlar süzülsün
LOkma geçmesin boğazına düzülsün
Senin de ben giibi tenin büzülsün
Ne hallara koydun beni VİCDANSIZ

Telli turna gibi dolandım durdum
Ne bir mektup yazdın ne halim sordun
Boşa yere DURAK’ım hayaller kurdun
Ne hallara koydun beni VİCDANSIZ

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Olmasın senin de halını soran
Bürüsün başını kar ile boran
Ölürken ben olam başında duran
Beni ne hallara koydun VİCDANSIZ…DURAK YİĞİT

Çıkmıyor hayalin akıldan ser’den
Dolaşıyor adın düşmüyor dil’den
Çaresizim bir’şey gelmiyor el’den
Beni derten derde koydun VEFASIZ..!!

Bir anlam kalmadı artık bu can’da
Kor alevler yanar damar’da kan’da
İnsan sevdiğini koyarmı dar’da ?
Beni dert’ten derde koydun VEFASIZ..!!

Nasıl sevdim seni hala şaşarım !
Hasretinle nice dağlar aşarım
Sen’siz bu dünya’da nasıl yaşarım ?
Beni dert’ten derde koydun VEFASIZ..!!

Bu nasıl ağlamak bu nasıl gülmek !!
Meğer bin betermiş yaşarken ölmek
Sen bana giydirdin ateşten gömlek
Beni dert’ten derde koydun VEFASIZ..!!

Ferhat gibi nice dağları deldim
Ardınsıra koyun gibi meledim
Söyle ey vefasız sana neyledim ?
Beni dert’ten derde koydun VEFASIZ..!!

Yağdırdın başıma doluyu karı
Eyledin DURAK’ın ömrünü yarı
Kalmaz bu dünyanın sana’da varı
Beni dert’ten derde koydun VEFASIZ..!!

Durak YİĞİT
Gönüllerin ŞAİRİ
KOCAELİ