sevgiye,dosta,aşk…

Ben sana küstüm,

bilmezmisin aşk,

Senin olmayışına,

cevapsız sorularına küstüm aşk,

Ördüğün

pembe deryalardan mutluluk,

Tatlı uykuda

rüyalarda güzellik…

Hayallerle avuturken,

verdiğin acı gerçek.

Yeryüzünde yoktun

vede olmadın sen aşk…

Yıllarca kafdağında,

aradıktan sonra ayrıldık,

Ben sana yıllar önce küstüm,

bilmezmisin aşk…

Ben sana tarifini sorduğumda,

acı dediğinde küstüm aşk…

Garipki;

ne sevgi tanır seni,

nede dostluk…

Tarifsiz bir hayalet gibisin

var yok,

Sadece

efsaneden ibaretsin sen aşk…

Söylesene;

kaç kişi mutlu sana inanarak? ? ?

Hüznün gerçekleği yanında,

senin hayalin duruyor aşk…

Söylesene,

neden terazin ağdırır hep aşk…

Oysa sen sevgiden üstünsün,

öyle değil mi aşk…

Neden senin kapını,

hep tamir eden dostluk? ? ? ?

Lugatlardaki tarifin,

neden yalan aşk…

Kaç kişiye nasip oldu,

söylesene seni görmek? ? ?

Eğer sen isen,

volkandan örülme yürek…

Sevgidir dersin,

yoldaşım tek.

Neden hüzün kol gezer,

dudağında ıslık? ? ? ?

Gözyaşı akar hep,

çaldığın kapıdan aşk…

Senden utanır olmuş

imkansızlık…

Her daim

yanında anılmaktan aşk.

Şimdi soruyorsun birde

utanmayarak…

”Neden bana küstün? ? ” diye aşk…

Dinle bak,

sana tek sorum olacak…

Yüzyıllardır neden diğer adını sakladın aşk? ? ?

Öğrendim gerçek ismin ayrılık….

İlhami Güneyler