hani akordu bozuk derdin de beğenmezdin ya,
bir de üstüne piyaniste kızar da sen geçerdin başına,
bozuk da olsa piyano bizim, bu şarkı bizim derdin,
sonra sıcacık bir tebessümün ardından başını yaslardın ya
bak yine bizim şarkımız ama sen yoksun.

bak yine bizim masamızı ayırttım
piyanistin tam sağında
hasret bekçisi benzetmesini yaptığın
yarı çıplak kadın tablosunun iki adım gerisinde
işte aynı sandalye ve sen yoksun.
bak dinle yine çalacak piyanist
kiraz kırmızısı dudaklarını,
buğday sarısı saçlarını,
kocaman gözlerinle umut dolu bakışlarını
içinde sensiz bir tek benin bulunmadığı hayallerimizi…

adi bir serseri bıçağı olup
yokluğunun harcadığı şu müsvette yüreğime
acımasızca bir kez daha saplanan adi sokaklara,
sensizliği kaldırımlarına kazımış şu caddeye,
kokunu hâlâ duvarlarından silememiş bu barlara,
ve dudaklarını dudaklarıma bağışladığın anı
bir fotoğraf karesi gibi içinde barındıran yuvamıza
seni görürüm umuduyla her gece geliyorum
ama sen yoksun…

bu gözler hiç yorulmadı seni aramaktan
bu ben hiç bu kadar beklemedi bu masalarda
boşalan kadehime şarkılarını dolduruyorum
umutlarımızı hayallerimizi meze yapar oldum
rezilce yaşadığım bu hayata, yokluğuna, hasretine…
beni terkedip gittiğin o güne lanet olsun.
hayatımı unuttum sana içiyorum.
sapsarı saçlarını serperdin ya hani
gözlerin mi dolmuş, bu gece ağlıyor musun?

…fotoğraflarınla avunur oldum.
sıcaklığına, bir bebek gibiyim
sevgine hasretim.
bak yine en sevdiğin yemeği ısmarladım
ama sen hâlâ yoksun.