Elinde Çantası, Sırtında Cübbe
Vekildi, Hak Hukuk Ona Emanetti
Davaları, Dosyaları, Dostları Vardı
Davalar Kazandı – Davalar Kaybetti.

Yeni Sayılmazdı Artık Meslekte
Ama Her Şey Daha Dün Gibiydi
İlk Davası, İlk Duruşması, Diploması
Parasız Geçen Öğrenciliği Dün Gibiydi.

Gün Geldi Gün İşte O Gündü
O Gün Duruşması Vardı, O Yoktu
Hakim zapta geçti, Vekalet Düşmüştü
Duruşma Ertelendi, Son Mazeretiydi

İsmi Bu Kez Bütün Şehirde Çağrılıyordu
Bu Kez Duruşma Başka Yerdeydi
Eyvah Ki İşler Yarım Kalmıştı
Hep Öyle Olmaz Mıydı Zaten

Artık Ne Vekil Ne Müvekkiller
Herkes Asaleten Oradaydı
Uzaktan Yakından Duyup Gelenler
Dost Ve Sevenleri Yanı Başındaydı

Sonra İşlerine Döndü İnsanlar
Unutanlarda Oldu Unutmayanlarda
Bir Saat Geldiğinde Hep Hatırlandı
Bir Bu Şiir Kaldı Ondan Hatıra
Birde Hatırlandığı Beşe Beş Kala

Yılmaz Uysal

adam gibi sevmek senle mi tamam oluyor
ölümüne derken bir delikanlı
senlemi eksiliyordu ömründen….

söyle delikanlı kalacaksan hep
söyle iki günlük olmayacaksan benle
topraktan yeşerecekse, aşk
aşk denilen mazeretlerde
bulmayacaksam seni
aşk,aşk,aşk ile
bir dahaların ilkinde olacaksak hep
söyle aşk için
aşk olsun sana,aşk….