Ümit Zafer Bağcı

Askerlik kutsal görev,aşkımızdan da öte
Alsalardı gelirdim seninle seve seve
Sanma ki bensiz gittin,bir tanem sen askere.
Geri getir kalbimi, gelirken tezkereye

Dolaştım yine sensiz, bizim sahil boyunda.
Sen yoksun ama resmin inan her an koynumda.
Dalgaları dinledim seni dinlercesine.
Bir öpücük kondurdum,koynumdaki resmine.

Askerlik kutsal görev, aşkımızdan da öte
Alsalardı gelirdim seninle seve seve
Sanma ki bensiz gittin, bir tanem sen askere.
Geri getir kalbimi, gelirken tezkereye
Senle dolu bu kalbi oralarda bırakma.
Birazcık daha sabret, çok az kaldı şafağa.
Çok az kaldı…. şafağa…….

Recep Atak

Sanırım artık bende gidiyorum senden.. Sanırım dayanamayacağım daha fazla bu acıya. Dinlediğim her şarkıda seni hatırlamaktan,yazdığım her şiiri sana adamaktan yoruldum. Bana söylediklerin hala hafızamda tekrarlanırken nasıl gideceğimi bilmesemde yapacağım bu kez. Sen mutlusun değil mi? Unuttun yani beni? Biliyorum unuttuğunu sevgilim biliyorum.. Çünkü artık güçsüzüm aşkın ayakta tutmuyor beni. Evet yine ağlıyorum işte. Seni unutmamı istediğinden beri ağlıyorum aslında. Beni nasıl unttun sevgilim nasıl kıydın ki bana? Benim için ölecektin ya hani sadece dönsen yeter aslında. Biliyor musun sen gittiğinden beri mutlu olamadm hiç hep bir sen aradım hayatımda hep bir  boşluk vardı kalbimde. Çok yalnızım sensizlikte boğuluyorum kimse dolduramıyor yerini kimse sen olamıyor.. Bir kızımız bir oğlumuz olacaktı hani. Düğün salonumuz bile belliydi sevgilim. Biz çok mutlu olacaktık her şeye inat, ama yapamadık işte..  Ben her gün ölüyorum her gün eriyorum resmine bakıp. Sen sevmedin belki ama ben deli gibi sevdim seni ve seviyorumda. Hala benimmişsin gibi hala umutla .. Ben gerçek aşkı tattım, sende buldum kendimi her şey için teşekkür ederim kalbin çok güzel ağırladı beni. Bu mektup sana hiç ulaşmayacak belki ve devam edeceksin hayatına. Ki et de zaten. Mutlu ol bambAŞKam bensizde olsa mutlu ol. Olurda aklına gelirsem bir gün iyi hatırla beni..

Seni Çok Seviyorum…

şarap kattım mürekkebime
Aşkımızın yazılı tarihi yıllansın diye!

Deniz Yılmaz Yakut

Faruk Teke

Birdaha beni görmeyeceksin,duymacaksın sesimi,
Anılarımda sen yoksun artık! …
Okudugun her şiirde beni,bensiz göreceksin,
Sende kalan anılarım,gözyaşı olarak akacak,
Neden niçin diye feryat edeceksin,nafile
Yüreğinde keskin bir acı ile,seni
Sana bıraktım!
Ve sen beni bugün kaybettin…

ASİMAVİKEMAL…SON MEKTUP…

MART.2012…..

Asimavikemal Aykılıç

[singlepic id=354 w=320 h=240 float=]

Bir gün daha yaşandı ve bitti.Yeni bir güne tekrar açtım gözlerimi farkı yoktu aylardır uyandığım sabahlardan.Değişen tek şey takvim yaprağındaki rakam oldu.Yakalandığım hastalıktan kurtulmaya çabalıyordum ve her seferinde daha derine batıyordum. İlacımın zaman olduğu söylendi. Zaman denilen ilacı vaktini geçirmeden aldım ama hiçbir etkisi olmadı. Ne bir yan etki nede bir olumlu etki. Sonuç negatif. Antibiyotik olarak aldığım miller her yudumda içerimde oluşmuş yaraları tuz basarcasına yakarak geçti. Alev alev yaktı.
Ben daldığım ufuktaki hayalinle beraberken anlayamıyordum artık yanımda konuşulanları.

Bazen nerde olduğumu bile kavrayamıyordum nasıl bir illetse öyle sarmıştı bedenimi benliğimi.

Etrafımda ki insanlara aldırmadan kendi içimde büyüttüğüm yalnızlığımla beraber oturup seninle geçen günlerimi düşünerek gitmendeki mantığı bulmaya çalışıyorum.Sana göre insan doyduğu yerde mutluydu. Bense bu doğduğum, doyduğum, aşığı olduğum şehirde mutlu değildim. İnsan sevdiği yanında olmazsa neresi olursa olsun mutlu olamıyormuş.

Şimdi tek merakım yine sensin. Doyduğun o şehirde cidden mutlu musun,yada hiç anıyor musun ismimi, bir sigara yakarken böcüğüm olsa sigarayı şöyle içerdi, miller’ına limon katmadan içmezdi, patates kızartması onun vazgeçilmeziydi diyor musun? Ben de saçmalıyorum işte adımı anacak olsaydın gitmezdin zaten di mi. Ben adını nefes aldığım her saniye andım ve ben gitmedim. Artık hastayım belki de yasta bilmiyorum ama ben seni beklemekten hiç vazgeçmedim. Bu aşığı olduğum şehirde sensizde olsam yaşamaya devam ettim.

Ve bugün anlamsız bir istekle sana bu ilk ve son olan mektubu yazdım.İster oku ister at.Bu senin sorunun. Bugün her şey son bulacaktı. Ardından çektiğim acı,yazdığım şiir,dinlediğim hüzün şarkıları ve en önemlisi aylardır arkan sıra döktüğüm gözyaşı bugün son kez akacak gözümden ve yanaklarım bugün son kez ıslanacak.

İşte böyle sevgili dedim ya artık hastayım yada yasta ben bile bilmiyorum.Tek bildiğim mutluluğun artık dudaklarımda acı ve sahte bir tebessüm olduğu.

Ben biz olmaktan vazgeçtim sevgili.Ve son kez başka bir şehirden ELVEDA..