Ayrılık ateşi şimdiden düştü
Bütün uzuvlarım hayata küstü
Neden bu ayrılık hep bize düştü ?
Beni bir mezara koyda ÖYLE GİT..!!

Bilmem sararmıyım acaba seni ?
Kor ataşe saldım sevdalı teni
Elveda deyipte bırakma beni
Beni bir mezara koyda ÖYLE GİT..!!

Doyunca yatmadım sana sarılıp
Fayda getirir mi küsüp darılıp ?
Revamı yüreğim böyle ayırıp ?
Beni bir mezara koyda ÖYLE GİT..!!

Duyulmaz feryadım ahu zardayım,
Gönül de sönmeyen büyük hardayım,
Şeyda bülbül gibi daim dardayım
Beni bir mezara koyda ÖYLE GİT..!!

DURAK’ım der artık sevdana erim,
Kalan ömrümü de yoluna serim.
Ecel cana gelmiş kime ne derim ?
Beni bir mezara koyda ÖYLE GİT..!!

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Çağırırım duymaz kimse sesimi
Kırdı aşka olan tüm hevesimi
Dersi yüzülen aşık Nesimi
Mecnun gibi çölde yatasım gelir

O yâr için gezdim bir ömür boyu
Aşk oduyla yakar neyleyim suyu
Bezdirdi canımdan o yârin huyu
Ummanlara dalıp batasım gelir

Sevemedi benim gibi özünden
Ne hallere düştüm aşkı yüzünden
El’bastık kurana döndü sözünden
Her gördüğüm yerde çatasım gelir

Söz dinlemez gönlüm akar göz yaşım
Diktirdi yaşarken ölmeden taşım
Kırıldı kanadım yaralı kuşum
Şu yalan dünyadan göçesim gelir

Sığmaz can bedene dar gelir kafes
Sıkar boğazımı aldırmaz nefes
Kalmadı yaşamda vallahi heves
Doldurup ağular içesim gelir

Der DURAK’ım daha gücüm kalmadı
Çok çileler çektim vadem dolmadı
DİLEK’ler diledim biri olmadı
Ölmeden mezara giresim gelir

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Alınsın mahşere kalmasın öcüm
Ne kadere yetti ne yâre gücüm
Yüklendim gidiyor gör işte göçüm
Sesizce buradan gidesim gelir…DURAK YİĞİT