Toplasan bir tutam zehir;
sonu gelmez bir fikir yutkunamadığım.
Taşıyamadığım…

Ne sevdalardan çıkageldim.
Kaç kadın eskittim, eskidim.

Hani bilseydim seni,
çocuklar toplardım 23 Nisan bayramlarından;
dünyaları armağan ederdim.

Hani geliyorum deseydin;
teline dokunmazdım sazın.
Bulut çalmazdım.

Farkında olmadan büyüttüm, biriktirdim şehri.
Şehri büyütürken olmadım farkında.
Dilim kurudu
yazarken dil bilgisini terk edilmişliğin.

Hani seni getireceğini söyleseydi,
bu ayrılıklar, itiraflar, pişmanlıklar…
Seni vaadettiklerini bilmeyen bütün kadınlar;
kandırırdım, avuturdum kendimi
kimi bekleyen kimi beklenen duraklarında.

Ben aslında hiç fark etmedim şehri
büyürken.
Şehir büyütürken kapattım pencereleri,
menekşeleri topladım.
Güvercinler ayrılmadı hiç pervazlardan.
-Seni karşılama hevesindeler daha-

Ben yandım…
Farkında değildim davetinin,
değildim farkında…
Olamadım…
Ama inandım…

Ben, beni sana saklamışım.
Sarhoşuyum gözlerinin…

Hoş geldin kadınım.

Ahmet Emre Gülveren

Üç ağıt dinlerim ben , çocukluktan bu yana ,
Biri der : ” Nerde benim mor sümbüllü dağlarım ? ”
Ve ekler ; ” Anteb diye hazîn hazîn ağlarım. ”
Sen de böyle dizeler , Yanık Ozan yazsana ! . . .

İkincisi gözyaşı , dökmeme sebep olan ;
Vatanıma bağlayan ve ” Uyan Şahin uyan ! . .
Gör neler oldu ! . . . ” diyen , ağıt geçer aklımdan ,
Yaralı Antebi de , sarmak geçer içimden .. .

Üçüncü ; Karayılan üzerine bir ağıt ,
” Vurun Antepliler ” der , ” hoy günleridir bugün ,
Vurun Türk Uşakları , namus günüdür bugün ! . . .”
. . .
Bu ortamda bilmem ki , sağ mıyım ölü müyüm ! . . .

sağ mıyım ölü müyüm ! . . .

Nevzat Bilgiç
Sıla Benim Gurbet Benim
” Memleketime Şiirler ”
İsimli kitabımdan