Karardı gözlerim dünyam karanlık
Yaşadım mazide herşey biranlık
Kalmamış dünya’da YÂR’lik yaranlık
Bundan sonra gülmek NEYİME BENİM.?

Dökülmüş her yanım viran aşk bağım
Kar boran bürüdü çıkılmaz dağım
YÂR’siz perişandır şu gönül dağım
Boşuna beklemek NEYİME BENİM.?

Dün akşam yatakta geçmişe daldım
Hayaliyle yine baş başa kaldım
Akan yaşlarımı yerlere çaldım
Gönülde YÂR tutmak NEYİME BENİM.?

Mecnun Leyla/sını arar çöllerde
Bülbül sevdasını arar güllerde
Benim sevdiceğim gurbet ellerde
Yolunu beklemek NEYİME BENİM.?

Daldım hayallere çıkamıyorum
Ben bu kaderimi yıkamıyorum
DURAK’ım karaya varamıyorum
Bir liman aramak NEYİME BENİM.?

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Susturdun konuşmaz bülbül dilleri
Kıyamadım koparmaya gülleri
Sende gidip buldun yaban elleri
Kim sararsa sarsın neyime benim

Unuttun ne çabuk verdiğin sözü?
Yüreğime attın ateşi közü
Arkalarda koydun sen iki gözü
Kim sararsa sarsın neyime benim

Devirdin düz giden DURAK/ı yolda
Hiç hayır kalmadı bende ki solda
Derman mı bıraktın hayırsız kolda
Kim sararsa sarsın neyime benim

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ