Sensin bendeki ben,benim sendeki sen.
İki ayrıdan iki farklıdan bir olur mu. Olur ama aşk olması lazım.
Aşk olmayınca meşk oluyor. Meşk ise uçup gidiyor.
Aşkı koyarsan aşına bal olur ağun, tad, tuz bulur ekmeğin.
Bezm-i eletse sordular bize, Aşk dedik, tercihimiz O oldu.
Hayat çile oldu,gam oldu,keder doldu.
Gönül eninler içinde feryad figan harap oldu.
Gören önce vuruldu sonra ağyar oldu.
Bilmediler, içimizde hep eksik olduk.
Arayıp durduk birbirimizi.
Su olduk hava olduk. Korktuk birbirimizden yad ellere savrulduk.
Adımız aşkla yazıldı; birimiz kadın olduk birimiz erkek olduk,can olduk canan olduk.
Ama derde dermen olamadık.
Sen su oldun. Hayatın kaynağı. Canı suda besledin canan oldu.
Ben hava oldum senden kaçan esen ama senden suyu aldım yağmur oldum sana döndüm..
Kadın su gibidir, su gibi azizdir. Susuz,onsuz hayat olmaz ama kararını bilmek lazım.
Suya yüzme bilmeden dalmamak lazım.
Sevdayı öğrenmeden kadına yaklaşmamak lazım.
Seni anlamak ve tanımak yine senle mümkün.
Özünde sen varsın sevdamın. Senden aldığımdır sana geri verdiğim.
Sen buhar olup çıkarsan katıma, yağmur olur düşerim bağrına.
Ve yeniden can buluruz seninle hayatın başlangıcında olduğu gibi.
Ayrılıktan birliğe sevda ile gideriz.
Adımız aşk olur EN SEVGİLİ ye giderken.
Hayat anlam bulur….

Bünyamin Nesimoğlu