Şimdi anımsıyorumda,
Öyle sıcak ve derindiki bakışların,
Sen yudumlarken çayını,
Ben gözlerine çekildim içimden,
Bir mıknatıs gibi hemde,
Çarçabuk bir solukta,
Senin hiç haberin olmadı..

Şimdi anımsıyorumda,
Ne soğuk puslu sabahlar kışlar geldi geçti,
Çok gözler girip baktı o kapıdan,
Ama ben hep senin gözlerinde,
Ve ellerinde tutuklu kaldım,
Hemde hiç eksilmeden,
Senin hiç haberin olmadı..

Songül BÜYÜKPINAR

Belki çok olmadı konuşalı,
Ellerimizin değdiği ilk gün sevdim seni.
Biraz ağladım biraz da güldüm,
İyi ve kötü yaşanacak günlerimiz için.

Belki, belki çok olmadı ama,
Sadece seni düşünmek istiyorum.
Seninle olmak, birlikte yürümek,
En çok da gözlerinin denizinde kaybolmak.

Ya da bir başka seveyim seni bu sefer.
Elini tutmadan, gözlerine bakmadan,
O iki kelimeyi söyleyeyim,
” Seni seviyorum. ”

< 03 Haziran 2013 >

Faruk Kara

Çile dolu yıllar geride koydum
Gam keder hasrete iyice doydum
Neyim varsa felek sırtımdan soydum
Birgün arayıpta soran olmadı

Bir köşede sesiz sessiz izlerim
Hüzün ile dolu tüm şiirlerim
Beden çöktü tutmaz oldu dizlerim
Tükendi mecalim soran olmadı

Tad bulamam ekmek ile aşında
Çareler aradım sabır taşında
Hiç bitmeyen kışlar benim başımda
Birgünde yanımda duran olmadı

Ağladım sessizce döktüm içime
Uğraştım kaderle baktım geçime
Olmadı aldıran benim hiçime
Nedendir diyerek soran olmadı

Ağustosta buz kesiyor dişlerim
Silindi kalmadı şen gülüşlerim
Bitti hayallerim yoktur düşlerim
Düşlerimi hayra yoran olmadı

Kaldı çağrılarım hepten yanıtsız
Bİr sevdam varıdı oldu kanıtsız
DURAK’ım böylece oldu umutsuz
Derdin nedir diye soran olmadı

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Istırap doluydu benim her günüm
Ne yarınım oldu ne bir dünüm
Ağlamakla geçti bu ömrüm benim
Beni güler iken gören olmadı

Anamı babamı ne çok özlerim
Yine efkâr bastı doldu gözlerim
Yüreğimi kor ateşte közlerim
Bir kere hatrımı soran olmadı

Bilmem kaderimin ne idi kastı ?
Anamın ninnisi kulakta pastı
Kardeşlerim benlen selamı kesti
Adımı bir kere soran olmadı ….BATU_41

Daha çocuk yaşta omzuma çöktün
Nasıl acımadan belimi büktün ?
Bir ömür gözümden kanlı yaş döktün
,,,,,Çok geceler oldu yerime sızdım
,,,,,Derdimi sellere döktüm olmadı

Hasret koydun bahar ile yaz’ıma
Bazen sana kızdım bazen yazıma
Dertlendikçe çöktüm kırık sazıma
,,,,,Çok geceler oldu yerime sızdım
,,,,,Derdimi tellere döktüm olmadı

Çok kere dilettin bana ölümü
Zamansız soldurdun gonca gülümü
Bitirmedin birgün bunca zulumü
,,,,,Çok geceler oldu yerime sızdım
,,,,,Derdimi ellere döktüm olmadı

Bir bir hayallerim kökten yıkıldı
Ümitlerin hepsi hapse tıkıldı
Böyle yaşamaktan canım sıkıldı
,,,,,Çok geceleroldu yerime sızdım
,,,,,Kalbimi yerinden söktüm olmadı

Doladı DURAK’ım yılları dile
Savurup sevdayı vermişim yele
Dağlara söyledim demedim ele
,,,,,Çok geceler oldu yerime sızdım
,,,,,Derdimi çöllere döktüm olmadı

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

delikanlı oldum…
gönlümü çaldılar,
gören oladı! …

çocuktum;
umut saklardım…
hiç bulamazdım!

delikanlı oldum,
yarınımı çaldılar
bilen olmadı!

fikret turhan-yalova
12.11.2012

Fikret Turhan

Kader acıyla’mı dener kulları?
Çok bekledim gelin diye yolları
Seni saramayan ben bu kolları
Zincirlere vurdum yine olmadı

Geçen ömür dönüp geri gelmiyor
Neler çektiğimi kimse bilmiyor
Akan yaşlarımı bir kul silmiyor
Doldum deryalara yine olmadı

Sanki sol yanımda bir hançer saplı
Her tarafım hüzün kederle kaplı
Diyorlar’ki şimdi Mecnun lakablı
Deliliğe vurdum yine olmadı

Her gece ben seni kafama taktım
Uyanıp uykudan resmine baktım
Sigara üstüne sigara yaktım
Zehirlere bandım yine olmadı

Ararım bir boşluk gönül eyleyim
İşte canan ben her zaman böyleyim
Ne sen sor nede ben derdim söyleyim
Dağa taşa döktüm yine olmadı

Hep silmek istedim aklımdan seni
Kalemleri kırdım yine olmadı
Sensiz bu dünya da yaşanmaz imiş
Kalem kağdı yaktım yine olmadı

Yanıyorum şimdi alevsiz közsüz
Lâl oldu DURAK’ım ağızsız sözsüz
Ben miyim dünyada yollarda düzsüz ?
Yokuşları aştım yine olmadı

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Bahar seli gibi sakar akarım
Uyanıp uykudan yola bakarım
Kâr zarar düşünmem alır satarım
Bitirdim Varımı gene olmadı…DURAK YİĞİT

Gece gündüz yazdım seni durmadan
Kalemleri kırdım yine olmadı
Olmuyormuş meğer hayal kurmadan
Kağıdı, kalemi yaktım yine olmadı

Giymedim senle al yeşil şalları
Senin olsun gülüm dünya malları
Seni benden çalan zalım yılları
Sildim anılardan yine olmadı

Mevlâʼm acılarla dener kulları
Çok bekledim gelin diye yolları
Seni saramayan ben bu kolları
Zincirlere vurdum yine olmadı

Giden ömür artık geri gelmiyor
Neler çektiğimi kimse bilmiyor
Akan yaşlarımı bir kul silmiyor
Doldum deryalara yine olmadı

Sanki sol yanımda bir hançer saplı
Her tarafım hüzün kederle kaplı
Diyorlar’ki şimdi Mecnun lakablı
Deliliğe vurdum yine olmadı

Her gece ben seni kafama taktım
Uyanıp uykudan resmine baktım
Sigara üstüne sigara yaktım
Zehirleri bandım yine olmadı

Ararım bir boşluk gönül eyleyim
İşte canan ben her zaman böyleyim
Ne sen sor nede ben derdim söyleyim
Dağa taşa döktüm yine olmadı

Yanıyorum şimdi alevsiz közsüz
Lâl oldu DURAK’ım ağızsız sözsüz
Ben miyim dünyada yollarda düzsüz ?
Yokuşları aştım yine olmadı

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Bahar seli gibi sakar akarım
Uyanıp uykudan yola bakarım
Kâr zarar düşünmem alır satarım
Bitirdim Varımı gene olmadı

yalan yere girmedim,
ne yürege, ne söze.
özüm,sözüm bir benim,
sarılmadım herkese.

ben, her şeye inandım,
inandıkça vuruldum.
güvendigim daglara
kalleşlikle yagdı kar.

sakındım,hep her şeyden,
ne kimseye laf ettim,
ne de arkasından gittim,
kilit vurdum kendime,
ayrılmadım kendimden.
begendigim de oldu,
begenmedigimde.
ne peşimden koşturdum,
ne de bir yürek yaktım.

ben sadece yüregime yürek,
gözlerime ışık,
ruhuma aşk
damarlarıma kan,
ömrüme ömür,
bir ulu sevda, aşk istemiştim,
çok şeymi idi istedigim.

29.11.2011

Atilla Durukan

Aziz Ateş