ölüm..,
geçici bir ayrılıktı…
bir şey sandığın bedeninden..
ruhun’du seni..,
yepyeni bir bedene götüren…! ..

Fikret TURHAN-Yalova,
08.04.2013

Dönderirsin beni kader çarkında
Çağlayıp akmadım sevda arkında
Sanmaki değilim senin farkında
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Ağlarım ağlarım yaşımı silmez
Bir hayırsız sevdim halimden bilmez
Çağırırım çıkıp yanıma gelmez
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Şeyda bülbül gibi kurumuş gülde
Ararım Leyla’mı sahrada çölde
Benimle yüzersin o susuz gölde
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Ne yorulur nede bir kez teklersin
Çokta inatçısın anı beklersin
Ne kısaltır ne’de zaman eklersin
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Ömür değil Bâki birgün bitecek
Bu dünyaya gelen herkes gidecek
Sırayla değilmi elbet gelecek
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Hak vaki olacak tadacak ölüm
Hiç olmazsa böyle eyleme zulüm
Kalırmı dünyada böyle kör düğüm
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Dolanıp peşimde yorulma boşa
Gitmezsin insanda bilirim hoşa
DURAK kendi gelir bak koşa koşa
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Durak YİĞİT ((BATU_41))
GÖNÜLLERİN ŞAİRİ
KOCAELİ

sözlerim yoktu….diyesim çoktu…!
nefesim yoktu….çekesim çoktu…!
sevdiğim…hepsi sendeydi..,
geri almaya mecalim yoktu..!

sabahlarım yoktu…uyanasım çoktu…!
gecelerim yoktu…uyuyasım çoktu…!
sevdiğim…hepsi senindi…,
geri almaya zamanım yoktu..!

fikret turhan-yalova
16.03.2013

Fikret Turhan

Yan yan ölünün derdine
Ufalan ufalan bittiğini göreyim
Yahut uyan mezarın tıkırtısıyla
Sabahlara kadar uykusuz kaldığını göreyim
Başı karlı mezar taşı…

Makineleri durmuş bir fabrika
Çok mu önemli bir şairden
Neden hiç üzülen yok
Kılı kıpırdamıyor dünyanın
Defterini dürdügüm dünya baksana şair ölmüş

Hamdi Oruç

Rüyalarına yıldırımlar düşsün

Tutuşsun yastığın, döşeğin

Yüreğime

Bir güzergâh daha döşeyiver

Şiir yazıver

Şöyle çiçek dilli

Şöyle çiçek rengi

Şöyle çiçek dallı

Alnımızda yazılıysa “düğün”

Yaşam ağlatmadan bizi saklasa

Kedi merdivenli aşklar

Gıpta etsin bize

Girdisiyle çıktısıyla

Nazire yapanlar

Böyle bir çeteleme sevdasında

Böyle delik deşik kösnül kemerleri

Böyle çentik atanlar var

Tanrım, tutsak yaşamaktansa

Kollarını açıp da ölüm bizi beklese

Ölüm en çok kime yakışır?

Çok sevimli bir çocuktur

Gül gülerek uzaklardan geldi…

Adam ve kadın sanki güneşti

Vardır olgunluk basamağında başka kerameti

Öyle cennette her şey varmış

Öyle seyyah kasım ayı

Öyle her derdi çekemez yürek

İnsan şeytandan çok kötüymüşsün, bildim, üzüldüm…

Bir hikâye yazdım -adını ben koydum, her şeyim sensin-

…hüzündaşlar suyun içre, oluk oluk akan kanla bizi yıkamasa..

Helal olsun aslan sütü sana, kadehte kızıl geceden kızıl şarap

Bir barınamaz evde, yıldız ararsan gökte

Denli dövüşe hazırdır er’im her yerde…

…

Nil Alaz

Elâ gözlerinde bahar yaşarım
Sığmam bedenime coştum taşarım
Nasıl oldu bilmem hala şaşarım
Yâr ölüm fermanım senin elinde

Kaptırmadım gönlü kimseye böyle
Ne/ise fikrini açıkça söyle
Sen/den uzaklarda yaşanmaz böyle
Yâr ölüm fermanım senin elinde

Vuslatın ilactır özlemin acı
Dinmez yürekteki tarifsiz sancı
Tehir eylediğin söyle kaçıncı
Yâr ölüm fermanım senin elinde

Ben/den uzaklara gitme ne olur
Yürek hasretinle yanar kor olur
Gönülbağım sen/siz tarumar olur
Yâr ölüm fermanım senin elinde

Uzun yollar uzak eder arayı
Gurbet’lik soğutur yâr’le arayı
Der DURAK’ın viran gönül sarayı
Yâr ölüm fermanım senin elinde

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Tenin tenimde henüz solmadan

Birbirimize böyle yabancı olmadan
Gözlerine baktığımda erimeden

Kendimin değil

Bir başka aşkın aksini görmeden ölmek isterdim

Ben seni böyle sevdim
Ben seni böyle yaşadım

Sana hasretim bitmez

Yüreğim volkan sönmek bilmiyor
Hayatımın en gizli öznesi

Kalbimdeki en gizli sevdamsın
Kalbine gizli girdim

Affet beni gizli sevdan oldum
O yaralı

O sevdalı olmak isteyen bendim

Affet beni
Varlığınla hiç olmadın

Sessiz sessiz yüreğime girdin
Bu kadar zalim olma

Sensiz bana hayat ölüm

Ben seni gönülden sevdim
Ben seninle ölüme bile giderim…

JANET KOHEN

Karsilik veremiyorum eskisi gibi

Savasamiyorum engellere artik..

Kalbime saplaniyor agrilar, yeniliyorum.

Bende bir zamanlar gulucukler sactim

Dunya da kotuluk yok sanardim

Hayatin zorlugu erken caldi kapimi

Hayatimin sayfalarini yirtip elimden aldi

Olecek insan bunu onceden hissedermis

Bende hissediyorum anlatmasi biraz zor

Kalbim iyi biliyor istersen ona sor

Atisi biraz degisik son gunlerini sayiyor

Ben ölünce siz devam edin hayatiniza

Fazla üzülmesin söyleyin anama

Icimdeki sikintiyi da gomun topraklara

Gonderin ruhsuz bedenimi anavatanima

Gurbet te dogdum buyudum amma

Bedenimi gomun kendi vatanima

Bensiz de doner bu acimasiz dunya

Bugun burdayim yarin tabut ta

Ben ölüyorum arkadaslar sakin korkmayin

Bugun ben yarin sen, sakin aglamayin.

Hayatin sadece guzelliklerine aldanmayin

Sizden tek istegim beni unutmayin

Kalbinizden beni cikarmayin….

Levent Karakaş