Ne saçına kır çiçeklerini tak çelenkten
Kuşların renkli ötüşleri olmasın varsın bahçemde
Gül demetleri dermeyesin dikeni yaralıyor yüreğimi
Nasıl istersen öylece gel ama,
Hoşçakal demeden önce sarıl boynuma

Mahcup, boynum bükük serseri benliğimden
İçli duygular sel olup akışırken
Meleğim, ilk ve son arzum sendin diyordun
Hilal kaşlarında senle yön bulurken
Ne kadar ağlasam,sızlansam geri dönüş yok ki
Hoşçakal demen önce sarıl boynuma

İlhan Koruyucu

sonra,
gönlüm ağladı..:

sonra,
yapraklar sarardı,
kuşlar havalandı,
yüreğimi bu acı,
bu acımasız sancı,
acımasızca,
dört yanımı kapladı.

Sebahattin Kömürlü

Sen gelmeden kurallarım, yasaklarım vardı. En güçlüsüydüm hayatımın. Bir monitöre saatlerce boş boş bakamazdım mesela. Şarkılarım vardı sensiz söylediğim, sesim sadece benimdi. Daha bir umutluydum ya da daha bir boştu herşey. Çözemedim.

Sonra sen geldin, ne oldum, neyim oldun çözemedim. Ben çözmeye çalıştıkça sen daha çok geldin. Ne sana sığınabildim ne kendime sığabildim.

Tek başıma taşırken bütün yüklemleri, öznelerimi kaybetmişim sen gelince anladım,
Bütün roller benimdi, hayata oynuyordum, sınırım, çekincem yoktu…
Ezberlemiştim ben aşkı senden önce…

Sen geldin ezberlerim karıştı…

Repliklerimi unuttum, susuyorum, doğaçlama da yapamıyorum artık.

Tek kişilik dev bir oyununun son perdesi, söz bitti…

Yaralarım kanıyor, her kanayan yerden bağıra bağıra umut doğuruyorum. Daha çok acıyor yaralar umut doğarken. Olsun diyorum umudum var artık…

Varsın acısın…

Sonra aklıma geliyor bir sokak ötede oluşum sana ve senin bana gelmeyişin…

Aklından geçenleri sorguluyorum kendime…
Hak vermek istiyorum çünkü hayatına rağmen bana dönüşüne ve hak vermek istiyorum vazgeçemediklerine….

Belki de seni temize çıkarıyorum ruhumda, adın aşk olsun diye…

Yine de Hoşçakal Zamansız

ASİMAVİKEMAL…2001

Asimavikemal Aykılıç

Herkes kendisi vursun, nefsine eyerini

Canlar Canân’ı bulsun, hissettirsin yerini

Bakamazsın yüzüne, tabutun aynası yok

Ölüm nasihat amma, ölene faydası yok

Dostluk gerekli elbet, kara günde zor günde

Beklenti içindesin,  düşündün mü dar günde?

Boşa geçen geceler, yapayalnız kor günde

Bugün geçti ömürden, silindi aynısı yok

Ölüm nasihat amma, ölene faydası yok

Yontulmamış kütükten, sobalık bile olmaz

Pabuç gibi dil ile, muhabbet kabı dolmaz

Ömrü uzundur belki, sanma ki kaktüs solmaz

Nefsini putlaştıran, insanın gönyesi yok

Ölüm nasihat amma, ölene faydası yok

Kokarca gibilerin, sermayesi kokusu

Müktesabatı tamdır, çıkamıyor yokuşu

Kanı bir olsa bile, uyuşmuyor dokusu

İğnesi var batırır, göğsünde sinesi yok

Ölüm nasihat amma, ölene faydası yok

Öfke ile kalkanın,  zararı hesaplanmaz

Kısa menzilli oklar, sanma kalbe saplanmaz

Bela ve musibetten, ders alır da uslanmaz

Kısır döngü içinde, nakarat var sesi yok

Ölüm nasihat amma, ölene faydası yok

Nerede hata yaptık, diye sormaz mı insan ?

Eylemine sözüne, kafa yormaz mı insan?;
Emir var ötelerden, duyup durmaz mı insan

Gururun son nefeste, su içecek tası yok

Ölüm nasihat amma, ölene faydası yok

Kundağımız beyazdı, kefenimiz ak olsun
Yorganımız topraktan, verimli ve pak olsun
Başlar sessizce yatar, dirilişte dik olsun
Vicdanı lekelinin, kalbinde ibresi yok
Ölüm nasihat amma, ölene faydası yok

Ali Rıza MALKOÇ    10/04/2011  Bursa

Eyer :  Binek hayvanlarının sırtına konulan, oturmaya yarayan nesne

Cânan: Gönülden sevilen, gönül verilmiş olan

Pabuç: Ayakkabı

Gönye : Açı ölçen cetvel

Kokarca : Etoburlardan, orta boyda, kendini korumak için düşmanına kötü kokulu sıvı fışkırtan, ince, uzun bir kürk hayvanı

Müktesebat: Edinilen, kazanılan bilgiler.
İbre: Ölçü aletlerindeki hareketli iğne

.

Gürsoy Solmaz

Daha yeni başlayacağım…

Ayaklarımdan çekme beni yerin dibine…

Daha çok alkışlanacağım…

Satır satır kan döşeyeceğim kaşlarının sırasına…

Gözlerinde bir intihar ateşi gibi yanacağım…

Avuçlarındaki terde hissedeceksin içimin titrek nabzını.

Dur…

Önce kendimi vuracağım, sonra seni…

Yığılıp kalacağız aynı tükenmişliğin yatağına…

Kanımız karışacak birbirine.

Son kare gözlerimiz olacak birbirimizin gözünde.

Dirilişimiz şaheser gibi akacak ayak parmaklarımızın buz kesen ara sokaklarından.

Ağzı süt kokan bir bebek kalacak avuçlarımızda.

Sen gelincikleri toplayıp getireceksin yatağımıza.

Ben çayı demleyeceğim…

O çok sevdiğimiz şarkıyı söyleyeceğiz…

Dur sevgilim…

Sessiz sedasız,

Kimseye sezdirmeden,

Kan uykusundayken cümle alem,

Usulca öleceğiz…

Dilara Yıldırım

Her sevgi meyvesini taşıyan büyük ağaçlar,gölgeleriyle seni sarmış meyveleriyle aşkını beslemiş,ve günün birinde kuruyup gitmişlerdir..

Ömürde işte böyle gelip geçer senin için,kalbin yeniden ilk günkü heyecanla atmıyorsa,gözlerin her yerde onu aramıyorsa,kendi saklı cennetinde,cehennemi yaşıyorsan,sende bu Dünyaya zincir vurup gitmişsindir…

Her aynaya baktığında,bu ben miyim diye soruyorsan kendine eğer,demekki eksik olan gençliğin verdiği güzellik değil,ruhuna güzellik veremeyen gençliğindir.

Her gülümsemede geçen senelerle,geçmiş bütünleşiyorsa gözlerinde,ve yüzünde güller açıyorsa tüm sadeliğiyle,yıllar sonra yıllar önce demeden geçen günlerde,ırmaklar akıp gidiyordur,kuraklık görmeyen ömründe….

Fatih Mert Bakkaloğlu

Sonra kış gelirdi
Yapraklar düşerdi ıslak
İs kokusu sokaklar
Kalbin hüznü kucaklardı
Bir sobanın başında
Usul usul sıcak

Sen mevsimlere dalmış
Yıllar akarken bir sabah
Kalbim seni anıyordu
Senin için çarptı çarpacak

Derken sen çıka geldin
Eski resimlerden sıyrılarak
Duru baharların
Hiç dokunmadık seninle
Beyaz bir kelebeğin kanatlarına
Fakat
Yüreğimiz o kelebeği aradı
arayacak…