Benim için uzak mevsimlersin,
Serabımda gül olsan da seni dermeyeceğim.
Seni kimselere sormam aradığım tek bir ümit olsan,
Adını söyleyen dillere küseceğim.

Bir daha yaşamam zemheride baharım olsan,
Hazan demine kurumuş yaprak gibi düşeceğim.

Dünyama bir güneş gibi doğsada aşkın,
Bir yıldız ziyasında karanlığa dalacağım,
Tan yerine küseceğim,sana kör bakacağım,
Elimde eski bir kandil, akşamın yasını tutacağım.

Kırık bir düş ortasında mevsim sonbahar,
Bir buz parçası gibi soğur nefesim,
Dokunmaya kıyamadığım ey sevdiğim,
Kırıldım aşkın raylarında delik deşik yüreğim.
Düştüm bir kez,dönüş yok artık giderim.

Ramazan Boran