Alışsaydım farklı olurdum inan, alışsaydım sensizliğe daha mutlu olurdum. Ama değilim; yanıyor içim. Ve hiçbir yağmur söndüremiyor bu yangını… Bir umut bekliyorum kendi kendine sönsün diye. Ah anlasaydın beni, ah bilseydin seni ne kadar çok sevdiğimi. Şimdi yanan, yüreğim değil aşk ateşi olurdu. Vazgeçtim beklemekten, gelmeyeceksin. Ne acı bir gerçek! Kimi koyayım yerine, kiminle avutayım kendimi? Kimi sen sayayım da sarılayım boynuna? Kimin dudaklarını öpeyim? Kimin ellerinin sıcaklığını hissedeyim? Bu kadar acımasız olmamalıydın yar! Ben seni böyle tanımamıştım çünkü. Kocaman bir yüreğin vardı, ben o yürekte oldugum için şanslıydım. Çok seviyordun beni yada ben öyle sanardım. Hiç bitmeyecek diye düşünürdüm, öyle ya büyüktü bizim aşkımız, özeldi. Hayatta iyi yada kötü ne varsa hep birlikte paylaşacaktık, birbirimiz için yaşayacaktık. Başkalarıyla mutlu olma ihtimali aklımızdan bile geçmezdi. Yolumuzu aşkımız aydınlatacak, biz o yolda yürüyecektik hiç durmadan.

Derken, seni kendine bağlayan o yürek koyboldu birden… Şimdi yüreğinin yerinde bir taş var, yoksa bu kadar vurdumduymaz olamazdın… Her giden bahanesini yaratır, her giden acımasızdır, ama sana konduramıyorum bunu. Kimbilir, belki de sensizliği kabul edemiyorumdur. Bu yüzdendir haykırışım. Alışılmıyor, sensizlik kabullenilecek bir şey değil. Acım büyüyor bu yüzden. Her acı geçer biliyorum ama niye bu kadar uzun sürdü bu sefer? Niye yarı ölü gibiyim hala? Her şeyde seni arıyorum lanet olsun!! Madem gidecektin söylemeliydin bana sensizliğe nasıl dayanılacağını. İnsanın yüreğinin yarasını atıp gitmesi mümkün değil ki, ben yapamıyorum sen yap hadi. Son kez gel yanıma, çıkar yüreğimi yerinden, al götür nereye istersen. At bir kenara öyle kalsın…

Yok yok, kendi kendine de sönmeyecek bu yangın. Ben yaşadıkça yanmaya devam edecek içten içten. En azından bir tesellim var… Bundan böyle hiç kimse yeni bir yangın başlatamayacak yüreğimde, bir daha yaralayamayacak beni. Acım o kadar derin ki, kimse bir daha acıtamayacak içimi..

Şair: Rotasız kaptanın Tut eLLerimden Şiir Sözleri,Patnoslu Eyüp Demir

Patnos yağmur var bu gece
Islanan asfalttaki lastik sesleri
Sanki şehrin nefesi
Parktaki sokak lambasinin altinda iki ayyaş
Koskaca şehirden kaçarcasina saklanmişlar şarab şişesine

Patnos yağmur var bu gece
Ruhumu kaybettim az ötede
Seni düşünürken bakıpta resmine
Zaptedemedim,isyankar gönlü
Sel olursam akarim sandi sana
Zayi oldu şehrin sevgisizliğine karisip akti kanalizasyona

Patnosta yagmur var bu gece
Islanamadığım yagmurlara pencereden,
İsmini söyledim usulca,
Sabah dinsede yağmur,
Bir ciğ tanesinde duyarsin belkide,

Bir yıl daha bitti, ama sakın üzülme zaman çabuk geçiyor diye… Unutma ki herkes aynı şeyi yaşıyor. Bu yılın sonunda geriye baktığında umarım \”harika bir yıldı\” dersin.. Dileğim bugün dilediğin tüm dileklerinin gerçek olması. Geleceğini oluşturacak her yeni gün, bir önceki günden daha güzel, isteklerine uygun ve seni mutlu edecek şekilde olsun! Belki yanında değilim ama bil ki kalbimin en derin yerinde bugünü seninle kutluyorum. Nice yaşlara…

Şair: Rotasız Kaptanın Doğum Günü Şiir Sözleri,Patnoslu Eyüp Demir,Sözleri

İnsan kendinden başkasını çok sever mi ? Aşk, öyle birşey ki sevdirir. Hayatta bir çizgi vardır çizginin sag tarafı mutluluk sol tarafı hüzündür. İnsanlar genelde çizgidirler, duygularını dengeler. Ne hüzün ne mutluluk ? Eger kendinden çok sevdigin biri varsa o sana dengeni şaşırtır. Çok mutlu oldugun an, bir anda çok mutsuzda olabilirsin. İşte sevgi böyle birşeydir. Dünyada iki kelimeyle cenneti, küçük bir kırgınlıkla cehennemi yaşatır. Ama ne kadar küs olsan da, kızgın olsanda, onun var oldugunu, senin oldugunu bildigin sürece en mutlu sensindir. Sadece gururun bu gerçegi o anlarda saklar, ama bu hep böyledir. Onu gördügün an kendini unutursun. Tek düşündügün tek hissettigin onu çok sevdiğin, onsuz yaşayamıyacağındır. Elini Tuttugunda dünya yıkılsa sana zarar gelmiyecekmiş gibi hissedersin. Bilirsin ki oda seni, senin sevdigin kadar seviyordur. İki seven kalp, aşkın verdigi sıcaklık ve sahiplik hissi… Bunlar eritir seni. Ve bununla beraber aşkın getirdigi diger müthiş duygular. Benim için aşk birde insanın yaşamı boyunca en güzel gördügü rüyadır. İşte sen benim için böyle bişeysin.

Gözlerine baktıgımda kendimi buldugum, ellerini tuttugumda dünyadan koptuğum….. Hergünün tamamında aklımı işgal eden, kalbimi hiç bir atışında yalnız bırakmayan, hayallerimin tamamını kaplayan mükemmel birisisin. İyi ki varsın. Seni Seviyorum Aşkım

Şair: Rotasız Kaptanın Tek suçum Sevmek Şiir Sözleri ,Patnoslu Eyüp Demir

Satırlarımı son kez yüreğine eğip sana yazıyorum.
Satırlarımı son kez yüreğine eğip sana yazıyorum. Yoksun işte. Cümlelerim bile değişti sensizliğin vurgun saatlerinde. Herşey anlamsız, herşey kapkaranlık. Seninle gülümseyen satırlarım bak şimdi yokluğunda karamsarılığa büründü \”Hayatımın hiç bir karesinde sevgi olmamıştı. Sevgi zannetmiştim yalanları, umut zannetmiştim karanlıkları. Hep severken terkedildim, hep gülümserken acıya yenildim. Belki de sevilmeyi haketmedim ben. Belki de hiçbir zaman sevginin sofrasında gülüşlerimle nefes alamayacağım.\”

Sensizliğin vurduğu dalgaların arasında ılık nefesini bekliyorum. Telefonlarım hala sessiz, yüreğim ise sensiz. Bıraktığın yerdeyim. Çok mu senden istediklerim ? Çok mu seni uzaklarda bekleyip bir yudum nefesini beklemelerim çok mu ? Haklısın. Ben sevgiyi hiç haketmedim..Hiçbir zaman da haketmeyeceğim.

Şimdi bu yazıyı okuyupta çok karamsarsın deme bana. Sensizlikte çektiğim acıları bilemezsin. Sanma senin yokluğundan kanayan yaralarımın sancı değil çektiklerim. Dört duvar yalnızlığı arasında nefes alan yüreğimin çığlıklarıdır hissediklerim. Hani senin düşlerinde gökyüzüne kanatlanmayı öğretecektin bana ? Hani gözlerimin renginden gökyüzünü \” mutluluğa \” boyamayı öğretecektin ? Şimdi yalnızlığa demlenmiş yokluğunla başbaşayım. Sevgiyi haketmeyen yüreğimle sesinden gelecek ılık rüzgarları bekliyorum odamda. Yokluğun kanıyor içimde, yetimliğin ağlıyor gözbebeklerimde….

Birkaç gün sonra doğum günüm. Haklısın dünyanın en mutlu insanı benim. Yanılıyorsun, dört duvar yalnızlığında üşüyorum. Artık dışarıya bile çıkmıyor. Herşey seni hatırlatıyor. Dört duvar yalnızlığında yokluğunu soluyorum. Çok mu istediklerim senden ? Çok mu sana dair beklentilerim….?

Düşlerinde ellerini tutmaktan öte ne istedim senden. Karanlıklarıma bir avuç güneşinle gelmeni, gecenin avuçlarında uyumaktansa avuç içlerinin arasına kıvrılıp bir cocuk gibi senin yanında gülümsemeyi istedim hep. Gelmeyeceğini bile bile bir yudum sevgini diledim. Çok mu istediklerim ? Artık kelimeler anlamsız, çaresizliğim ise yapayalnız. Şimdi beni bıraktığın yerde hala seni bekliyorum. Çok şey istemiyorum senden. Yüreğime yüreğinle dokunmak, ılık nefesinden düşüp gülüşlerinden avuçlarına yuvarlanmak..Sadece gözlerinde demlenmiş umutları sesinden duymak, kirpiklerinde ıslanmış gözyaşlarınla kanayan yokluğunu yıkamak. Söyle hadi senden istediklerim çok mu sevgili ?

Senden hiçbir zaman yollarıma serilecek bir ömür istemedim. Ya da duygularıma sunulacak bir beden diledim senden. Asla senin yüreğinde bir yudum sevgi damlası istedim. Dilinde ıslanan bir kelime, iki dudağından havaya kanatlanmış bir nefes olmayı diledim ben. Biliyorum hiçbir zaman ellerimiz birbirini tutmayacak. Yüreklerimiz hep hasretin avuçlarında \” imkansızlığı \” yaşayacak. Lakin karanlıkların içindeyim. Ne olur nefesinden bir yudum \” hayat \”yolla. Seni soluyayım havayı solur gibi. Zifiri gecenin içinde kaybolmak üzereyim. Yokluğun kanarken ne olur bir avuç güneşinle karanlıklarıma gel. Karanlıkların içinde sonbaharda solan bir yaprak gibi düşmek istemiyorum kuru toprağa. Anla sevgili; gözlerinde saklı aydınlığına ihtiyacım var benim..

Eğer gelmeyeceksen sevgili ; bırak tövbeleri yarım kalmış günahlarını ser bedenime. Sevgiyi haketmeyen kalbim bari bir işe yarayıp küllerimden yalnızlık gülleri yeşersin yalnızlığın gölgelerinde. Bir yudum sevginle düşlerime gelmeyeceksen; bırak ta sensizliğin içinde avuç içlerinden kanatlanayım sonsuzluğun satırlarına. Bir avuç güneşinle karanlıklarımı ezmeyeceksen; bırak dilinde ıslanacak son dua, gözbebeklerinde akan son damla olup toprağa ben sarılayım. Ben ellerimi uzattım yüreğine; nefesinden ya yokluğunu yolla yalnızlığa sarılayım ya da gözlerini yolla delice yüreğine soluyayım..

\” Karanlıklarıma yokluğunun hançerinin düşmesine izin verme; gözlerinde saklı bir avuç güneşle gel yalnızlığın gölgelerine. \

Yağmurlar eşlik etti gözyaşlarıma…
Gitmeni istemiyorum, diyemedim.
Arkandan bakarken, kırık bir sonla…
Dizlerim tutmadı, direnemedim.

Kelebekler ağlıyordu sen giderken,
Arkana bakmadın o anda bittim.
Gitmeyi içine sindiremeyip,
Doğan güneşle geri gelmeliydin.

Canımın yarısı sende kalmıştı,
Sensiz yaşayamam hissetmeliydin.
Son bakışların sonumu yazdı yazdı,
Çaresiz katlandım, gitmemeliydin

İçinde bir sızı olmalıydı, inceden
Kendine söz geçirememeliydin…
Sol yanında bir ağrı derinden,
Bakışlarımı ilaç bilmeliydin.

Üzülürüm diye sabaha kadar,
Esen rüzgarla haber göndermeliydin.
Bilirsin uyuyamam haberini almadan,
Yada sen, hiç gitmemeliydin.

Şair: Rotasız Kaptan Gitmemeliydin Şiir Sözleri,Patnos Eyüp Demir Şiir Sözleri,

Gurbetten gelmisim yorgunum hanci
Suraya bir yatak ser yavas yavas
Aman karanligi görmesin gözüm
Perdeleri ger yavas yavas

Garibim hersey bana yabanci
Dertliyim çekinme doldur hanci
Önce kimildar hafif bir sanci
Ayrilik sonradan der yavas yavas

Bende bir resmi var yarisi yirtik
On yildir evimin kapisi örtük
Garip bir de sarhos oldu mu artik
Bütün sirlarini der yavas yavas

Iste hanci ben her zaman böyleyim
Öteyi ne sen sor ne ben söyleyim
Kaldir artik bos kadehi neyleyim
Su bizim hesabi gör yavas yavas

Şair: Rotasız Kaptan Binbir Gece Şiir Sözleri,Patnoslu Eyüp Demir Şiir Sözleri,

Rüzgarın burcu burcu kokan sevgisi
Kalbime Yakın;
Sevgimde Sıcak Patnosum..

Her mevsimi bir iç gibi
Değişir bir insan gibi
Varlıgı ki; ömre bedel
Benim güzel patnosum….

Dağlarında bir cennet köşesi
Eteğinde bulunur derdi-derman
Dört bir yana sevgi saçan
Nefes veren patnosum

Sevdim sevdalıyım ben
Sevdiğime yürekten bağlıyam
Zalimler ülkesinden değilim kurban
Patnosun mazlum bir köyündenim ben

Geceleri süt kokan,Gübre kokan evlerin
Duvarı kerpiç,Topraktır hep damları
Seferberlik yıllarını dinlerken, ürpererek
Tandır başlarında uyuduk hep
Güzel patnosum

Kızları var övülecek
İnsanları hep gülecek
Işıkları hep yanacak
Benim güzel patnosum

Bir tutam yeşil türkü
Patnostan iner ararata
Ortak dertlerimizi anlatan
Ahmet kayadan Hozan Serhada
Halk türkülerinde yaprak yaprak
Beni sana,seni bana söyler patnosum….

Adı haritalarda bile bulunmayan
Bir köyündenim patnosun
Güzel şeylere laiktir memleketim
Yıllardır,Kanda ve ateşte mısralarım
Yaylım ateşlere girilmişti gönlümce
Benim güzel patnosum

Varlığımsın,Canımsın
Toprağında emellerim yatıyor
Milletimin nabzı senden atıyor
güneşlerim senden doğup batıyor
Bulunmaz bir tat”sın patnosum….

Söz bestekar Yazar Şair: Rotasız Kaptan ( Eyüp Demir)
Ağrı/ Patnos

Oysa ne güzel bir mevsim diye başlamıştık
Geride bıraktıgımız kirli puslu yazın ardından
Yeniden yıkanmış bir elbise gibi,
Asılarak başLamıştık hayata.

Nede olsa artık beklenen ıslak gün geldi
Rahmetiyle yağan bu yağmurda
o asılmış iki dal arasında
Diledim ki kurumasın o Sen ve Ben.

Yaprak yaprak renkler değişti
Yeşilden sarıya ve sarıdan yokoLuşa
Ta ki gelecek yeni sonbahara
O yeni aşkları dökene denk.

Gece esen sen ve benli rüzgar
Ve bitmeyen yağmur rahmeti
Ona eşlik eden daha kurumayan
Umut daLLarımız…

Ne güzeL şey hani romantik derler ya ,
Ve aynen öyle,
İşte bende bu geceyi senin gecenle ,
Yaşamam dileğiyle, Sen ve Ben

Varlığın acı veriyor olsaydı bana;
Seni ölüme sevmez,
Gelmeyeceğini bile seni beklemezdim hala.
Ben sensizlikte bile \”seni yaşıyorum\” sevgili… ”

Mevsim, sonbahara akarken ben de sana geliyorum. Elimde yokluğun yüreğimde suskunluğunla sana geliyorum sevgili. Ilık bir Eylül gecesi kentin yorgun kaldırımlarında tanıdık kelimeler arıyorum sevdana dair. Sana dair tek bir kelime yeterdi bana. Tek bir nefes bile gülümsemem için yeterdi bana..Sensizlikte kanarken sol yanım, ben hep seni düşledim zembereği kırılmış zamanın avuçlarında. Seni aradım güneşin sıcak alnında, senin ellerini aradım yağmurun ıslak dualarında.

Sana gelirken toprak yağmur kokuyordu sokaklar ise yalnızlık… Sana çıkan tüm yollar arsız dikenlerle süslenmişti sanki. Ayaklarım kan revan..Bir yanım uçurum bir yanım sensizlik ama her şeye inat sana geliyorum. Hava puslu, etraf ise sensizlik .. Dikenlere aldırmadan yalınayak yürüdüm gecenin dar sokaklarında. Yüreğimle ezdim tüm engelleri, ayaklarımla öptüm yollarındaki ikiyüzlü dikenleri. Her şeye inat sana geliyorum bir elimde mevsimlerin koynundan çaldığım ılık bahar bir elimde bulutların saçlarından arakladığım rüzgar ile .. Bir ömür uzaktan sana geliyorum bir elimde bir avuç gülüş karakışlarda güneş bil diye bir elimde bir yudum umut zifiri karanlıklarda aydınlığa sımsıkı tutun diye. Sana geliyorum sevgili….

Unutmadan sevgili; gittin diye meteliksiz bir intiharın ayakuçlarına boynunu büken bir kukla olmadım hiçbir zaman. Gittiğin gün kansız ve acımasız bir ihtilalin demir kelepçeli zamanlarından kaçıp sen diye ipsiz uçurumlara sığındım. Yokluğunda kimi zaman bir çocuk gibi koynunda ağladım kimi zaman kirpiklerinden ıslak yağmurlara kaçtım. Sensizlikte her gece arsız fırtınalarına göğüs gerdim ve esrarkeş yangınları sen diye koynuma alıp yüreğimde közledim yalnızlığının ıslak çığlıklarını. Evet gittiğin gün sen kokan kelimelerim çıplak kaldı dudaklarımda. Yüreğim gözyaşına asılı kaldı gözkapaklarımda. Ama hiçbir zaman boynumu bükmedim yokluğuna. Pes etmedim sensizlikte kıyılarıma vuran hasret dalgalarına. Direndim, savaştım yalnızlığınla. Kan revan içinde kalsam da, bilmediğim fırtınalarda sensiz savaşsam da ben hiçbir zaman “ yalnızlığına “ yenilmedim sevgili….

Gittiğin günden beri tek bir kelime konuşmadık seninle. Giderken seninle gitti taze baharlarım. Yetim kaldım mevsimlerin koynunda. Gözlerindeki sıcaklığı aradım güneşin sınırsız coğrafyasında. Seni sordum memleketimden göçen turnalara. Ama bulamadım seni. Yüreğimin derinliklerinde. kaybetmiştim seni. Aldığım nefeste, hayata bıraktığım her gülüşte seni aradım. Bulamadım işte. Ucube binaların nemli duvarlarına dayanıp sana ağladım. Dudaklarımı kapatıp kelimelerimle yalnızlığına ağladım. Ama hiçbir zaman ne kadere ne de sana isyan ettim. Gittin diye hiçbir zaman suçlamadım seni. Varlığına küfürler edip arkandan beddualar savurmadım hiçbir zaman. Gitmiştin beni “ sensiz “ bırakarak. Gitmiştin aramızda yaşananları bir kibritle zamansız yakarak. Ama gittin diye hiçbir zaman unutmadım seni. Yokluğuna inat yaşattım seni. Gittin diye bir ikindi vakti kefensiz satırlara gömmedim seni. Varlığın bana hiçbir zaman acı vermedi ki ben seni gidişinle suskunluğuna gömeyim sevgili…Seni “ sen “ diye sevdim ben. Varlığına inat yokluğunda bile sevdim seni. Sana duyduğum sevgim bir günlük olsaydı eğer; seni “ sensizlikte “ bile yaşatmazdım sevgili. Seni hiçbir zaman “ acılarımın metresi ” diye sevmedim ki ben. Ben yüreğindeki sıcaklığı, tenindeki saklı baharları ve gözlerindeki ıslak gözyaşları sevdim. Seni hep \” aldığım nefes \” bildim. Yüreğime dokunduğun için, yarım bir adamı sevginle tamamladığın için sevdim seni…

Satırlarıma sonvermeden bilmen gereken bazı şeyler var sevdiğim. İyi dinle beni sevgili. Cümlelere değil kelimelere örülmüş anlamları iyi algıla sevgili.. Yokluğunda seni aradım yorgun gecenin gri sabahlarında. Yalnızlığında kanattım fakir kelimelerimi. Dilimde birikmiş ve bir kaç cümleyi geçmeyen itirafım var sana canım. İyi dinle beni şimdi. Sensizlikte “ seni aldattım sevgili “. Yanlış duymadın sevgili. Açık açık utanmadan sıkılmadan seni aldattığımı söylüyorum sevgili. Sensizliğin soğuk gecelerinde seni aldattım. Hem de defalarca… Başucumda bu imkansız sevdanın sevapları dururken ben seni “ günahlarınla “ aldattım sevgili. Yokluğunda kanarken tövbesi yarım kalmış günahlarınla seviştim yalnızlığının buz tutmuş yatağında. Her gece bedenimi ateşlere serip günahlarınla seviştim kan ter içinde. Közlenmiş bedenimle, terkedilmiş yüreğimle tövbesi oldum en masum günahlarının. Seni sensizlikte “ senin günahlarınla “ aldattım sevgili…Sen benden uzaklarda iken bensiz zamanlarda işleyeceğin her günaha bedenimle kefil oldum. Körpe ve filizlenmemiş acılarını satın aldım ömür defterinden. Evet, tüm günahlarını ve bensiz yaşayacağın tüm acılarını satın aldım karşılığını “ yüreğimle “ ödeyerek.

Sen bu satırları benden uzaklarda okurken ben bir kelebek edasıyla baharın ince dallarından binlerce çiçeği yüreğimin eteklerine topluyor olacağım. Bir gün Cennetin taze baharlarında buluştuğumuzda giyineceğin “ beyaz duvağı “ süslemek için en parlak yıldızları çalacağım gecenin kirpiklerinden. Sen benden “ bir ömür “ uzaklıkta yaşarken sensizlikte bile sen varmışçasına sevdana nefes alıyor olacağım. Her gece günahlarınla sevişip güneşle beraber perdelerine gelip yüzüne ilk gülümseyen ben olacağım sevgili… Sen beni unutsan da ben seni yüreğimde yaşatacağım. Uzaklarda bir yerde yaşıyor ve nefes alıyor olmanı en büyük mutluluğum bilip acılarına delicesine yanacağım. Közlenmiş yüreğimle bir sonbahar gecesi ıslak saçlarına yağacağım avuçlarımda güller ile. Gözbebeklerinden yuvarlanıp ayakuçlarına serileceğim. Gülüşlerini nefesim bilip “ sensizlikte “ bile sana yaşıyor olacağım sevgili. Adını yüreğime vurulmuş bir mühür bilip dudaklarında anılan dua olarak hep seninle nefes alacağım sevgili..

“ Sen bana “ bir ömür “ uzakken ben sana bir nefes kadar yakınım sevgili. Gelmeyeceğini bile bile ben hala seviyorum seni. “
Rotasızkaptan Araratlı Gizem Şiir Düeti Sana Geliyorum Şiiri 2011 Patnos Sözleri Şiir Sözleri