Dönderirsin beni kader çarkında
Çağlayıp akmadım sevda arkında
Sanmaki değilim senin farkında
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Ağlarım ağlarım yaşımı silmez
Bir hayırsız sevdim halimden bilmez
Çağırırım çıkıp yanıma gelmez
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Şeyda bülbül gibi kurumuş gülde
Ararım Leyla’mı sahrada çölde
Benimle yüzersin o susuz gölde
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Ne yorulur nede bir kez teklersin
Çokta inatçısın anı beklersin
Ne kısaltır ne’de zaman eklersin
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Ömür değil Bâki birgün bitecek
Bu dünyaya gelen herkes gidecek
Sırayla değilmi elbet gelecek
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Hak vaki olacak tadacak ölüm
Hiç olmazsa böyle eyleme zulüm
Kalırmı dünyada böyle kör düğüm
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Dolanıp peşimde yorulma boşa
Gitmezsin insanda bilirim hoşa
DURAK kendi gelir bak koşa koşa
Dolanarak gezme ölüm sabreyle

Durak YİĞİT ((BATU_41))
GÖNÜLLERİN ŞAİRİ
KOCAELİ