Ama ne zaman aklıma düşsen işte o an firar edip kırıyorum zincirlerimi sana koşuyorum…Kapatıyorum karanlık dünyama gözlerimi ve sadece sen oluyorsun sen aydınlatıyorsun katran karası günlerimi…

Bütün cümlelerimi tek bir kelimenin içine sığdırıyorum sana haykırıyorum sessiz bir çığlıkla sadece” SEVİYORUM ” diyebiliyorum…

Yine sana sesleniyorum ey yâr…
Yüreğimde saklıyorum seni, sana sevdalı bir yüreğin sahibiyim ben…
Aklıma sığmıyorsun,gönlümden taşıyorsun,yüreğimi yakıyorsun..Sen söyle sevgili,şu yetim gönlüm nerde nasıl saklasın seni…
Senden başkasını sığdıramayacak kadar küçük ama sevdası büyük bir yüreğim var…

Sen özlediğim,sen yaşayamadıklarımı yaşamak istediğim,sen beklediğimsin…
Sen hicran okuyla değdin yetim gönlüme,Sen sevdam,sen duam,sen şu gönlümün meramı,sen çaresiz ömrümün dertlerimin dermanısın…

Gel,gelde çektiğimiz hasret bitsin yâr…Gülmeyen yüzümüz gülsün,sevda dolu gönlümüz hasret acısıyla yanmasın,vuslatı yaşat ki şen olsun ömrümüz…Gel artık ne olur, yetim gönlümü sevindir…

Ey fakir yüreğime ateşiyle düşen yâr
Ela bakışıyla yaralarımı deşen yâr
Sevdasıyla içimde alev alev pişen yâr
Bir gün yetim gönlümü sahiplenirsen eğer
Çektiğim hasreti geldiğin gün silerim yâr

08 10 2012

Emine Şafak 1