Dilsiz uykuların nöbetçisi ben miyim
Lal olmuş bir bülbül oldu kardelenim
Güzel aydınlık sensizliğe götürüyor
Adımların ıslak, adımların titrek yüreğim…

Gölge olarak geçiyor bedenim sokaklardan
Aşk giyinmiş insan geçiyor şakağımdan
Aldırmıyorum, öyle bir sarılmışım ki yarama
Yaram yalnızlığa, yalnızlık yaraya sevdalı galiba…

Yine sesler çekildi karanlığın kuytusunda
Saçlarım tel oldu, kemancı gelecek yakında
gözümde her zaman bir damla yaş oldu
Aman ha aman kemancı, yoksa yorgun mu sevda…

Eyvah eyvah sağır gönül eyvah diye bağırma
İnatla ayrılık dedin, işte misafir oldu kucağında
İster öp okşa, ister kır sokağında parçala
Ustam nerdesin, bu kaçağa bir akıl verir misin!

31/10/2007-23:49-İlknur Köknar