biz diye başlayan
sen olarak biten
biten bir şiirdir yalnızlığım

ayıışığı bir gecede
yıldızsız gökyüzüdür
gülmenin ağlamaya mahkum
olduğu
gözyaşıdır
yalnızlığım

tek başıma taşıdığım sevdamın
tesellisidir
yalnızlığım

adını koyamadığım
ortak kaderimizdi
yokmuşçasına yaşadığın senin
benimse vazgeçilmezimdi
yalnızlığım

uğruma ölmen değil
uğrunda yaşamamdı
yalnızlığım

en kötüsü hiç benim olmaman
bir vedayı haketmeyen
körü körüne bir umuttu yalnızlığım

adım adım içimde yaşattığım
hiç ölmeyecek
bendeki sendi yalnızlığım

Feride Ekici