Bir kurguydu elbet
yüksek balkonlardan Ankara’ya dalışımız
Bir parkta öpüşünü tut
gölge oyunuydu başrolünü paylaştığımız

Tanışmak seninle
sevmek seni
hatta ayrılmak senden

Ne kadar çok düşünsem
öyle düştüm tenha bir gölgeye
Ne kadar düşsem
bir o kadar sen(in) dim

Erkan Güçavlı

dımdızlak caddeler, tenha karlı şehre gider uzayarak.
sevdan başımda, emek gibi temiz, emek kadar ak.
pusuda hainler yok etmek isterken beni.
gördüm zifiri karanlıkta uzaktan nur gibi seni,
sığındım aydınlığına yaşama aşka susayarak.

şimdi bırakamam ellerini yapmam kaçamam senden.
sen en şerefli derdest edilişimsin, en güzel kelepçemsin.
tükense de son nefesim hayatımda hep doğru söyledim.
ben ilk seni ve sade seni sevdim sen bendin ben sendim.
seni yaşadım, senle yaşadım, sana senle geldim,
ben hep sendim.

Yusuf Bozkaya