İstanbul Boğuyor, özlüyorum seni dört yıl olmuş sen gideli,zaman her şeyin ilacıdır derler yalanmış…
Olmuyor işte olmuyor kahretsin, sensizlik içimi yakıyor,yıkıyor,öldürüyor,bitiriyor daha… birsürü şey işte, Allahım sevmek nasıl bir şeymiş nasıl bir aşk ki bu öldürmüyor, süründüyor.
Gelinlik içinde görmekti seni tüm hayalim, bilirsin çocukları çok severim ve hep hayalleri kurardık, sen bana benzemesini, bende sana benzemesini isterdim …yoksun şimdi.

Hadi gel dolaştır yüzümde kömür karası saçlarını suratımda,boğulayım saçlarının o güzel kokusu arasında….
Parmağına sürdüğün ojen hala aklımda, ne çok yakışıyor derdim hep içimden Delime, Özledim be Kadın,özledim saçlarındaki ben kırıklarını özledim,gözlerinde boğulmayı özledim,dudaklarında haramı özledim,ellerinde sevabı özledim, sorma bana Özledninmi diye Özledim ulan özledim…
Mesela başardığımız şeyler vardı, sevdik, çok sevdik yada öyle sanıyorduk,amacım yıldızları göstermek değil binlerce yıldız arasından Ayın güzelliğini göstermekti, Bitti diyişim öylesinde değil,ölesiyeydi, şakacıktan, kıyametler koptu ve ben öldüm…
Ayrıldık diye bana verdiğin sözleri unutma ! üzülme hiç bir şeye ağlama Eşinle iyi geçin ve sendeki bana iyi bak…

Hep aklıma gelir gelinlik satılan bir yerden geçerken, bir metre duvağım olsun saçlarımı zaten kestirmiyeceğim uzasında uzasın ” nasıl gelinliği bir başkayıyla giydin “.Kızmıyorum sana sakın yanlış anlama sadece sitem bu sözler…
Hayallerimiz hep ikimiz üzerineydi, bir ayrılık kelimesi girdi araya gittin, biliyordun aslında seni ne kadar çok sevdiğimi, Unuttunmu iki kızımız bir oğlumuz olacaktı…..nerdesin….
Adları bile konmuştu Ayaz,Yaren,Papatya ” şimdi gittin ya ben sensizim ” Unutulmuyor işte ne yapayım olmuyor öyle sevmişim ki seni Evlensende bir başkasıyla aklım hep sende…çocuklarımız öksüz kaldı desene.
Gitmesen ne olurdu ? Yıkmasan ? Dağıtmasan dünyamı ? Senin için bunlar çokmu geldi söylesene sustukça sadeleşen konuştukca anlamlaşan Kadın…

Kızardın ya sigara içmeme vallahi bıraktım yeminle almıyorum ağzıma aslında sen varkende korkardım, ” ya sigaradan ölürsem,ya o ben ölünce başkasını severse” hayır düşünmesi bile acıtıyordu içimi, hayal edemezdim seni bir başkasının yanında…ben yaşıyorum ölmedim nereye gidiyorsun Ela gözlü sevdiğim…

Başkasının elini tutuyor, başkasını seviyor, belkide başkasının çocuğunu taşıyorsun, benmi ?yitirilmiş sevdalar arasından yeni aşklar giyiyorum üstüme olmuyor sensizlik içinde gelenlerden sana benzerlik arıyorum ” Kimse Sana Benzemiyor “yorgunum sanırım, geceleri uykusuz tavana bakan gözlerim, içimde hala bir umut, başkasının oldu ama gelir be, gelirsin be,gelseydi ne olurdu diye çığlıklar atıyorum…hayat işte yuvarlanıp gidiyorum sensizlikte.

Yıldızlarımız vardı hatırlarmısın bilmem. Sorma kaybettim yoklar, gitmişler, ne o Ceylan gözlüm onlarıdamı götürdün giderken…olsun korusunlar seni ben zaten bıkmışım, bırakmışım dünyayı evreni.

Gördümde seni gelilikle baka kaldım, sonra kahredip hayata içtim içtim içtim küfrettim bağırdım çağırdım isyan ettim haşa Allaha, ne yaparsın, Anam gibi, babam gibi kardeşim gibi, hiç ölmiyecekmişsin gibi, sevdim seni, sevdim seni, sevdim seni….

Ölüyormuyum yoksa ? sahi öldüğümü duysan ne yaparsın… ! yok duyma ne olursun sakın duyma ben seni öyle sevdim ki ağlarsan rahat uyuyamam yeni evimde, ben sensiz nasıl uyurum bilmemde, sensiz yaşamayı öğrendim.
Unutursun diyorlar gülüyorum unutmak istemiyorum diyemiyorum,anlamıyorlar sevdiğim…ev alacaktım sözüm vardı birgün param olursa… alıcam sana söz veriğim evi boş dursun gerekirse hatta ölürsem belki beni oraya gömerler ne dersin ? gelirmisin mezarıma…! sorarlarsa bu kim diye Eski bir dost dersin merak etme ben seni sır gibi kalbimde saklarım söylemem demem o benim eski sevgilim diye. “GİTTİN YA BEN SENSİZİM” 

Şiir: EREN ELİTOĞ

Yolunu kaybetmiş bir şarkı çalınır kulaklarıma
Yarım yamalak çağrı duyarım
Göz açar umutlarım

Beynimin kıvrımları hareketlenir
Zinciri kopmuş düşünceler arayışta
Şarkı bitti Kalamış’ta

Hangi makamdaydı gidişin
Kapadım pencereleri
Silemedim hasret karası bulaşmış düşünceleri

Bilirsin sensizliğe uyanırım her sabah
Vuslat için mendiller sererim gün boyu düşüncelere
Haber gelse gülümseyeceğim bir kere

Adresimi kaybeden postacıya kızarım içimden
Teselli arayışım her yönde cımbızlaşır
Ve yine tesellilere umutsuzluk bulaşır

Kendimin olduğu günleri sevmiyorum
Geceler zaten uzadıkça uzun
İkisinde de sen yoksun

Kendimi kandırmanın bir yolunu bulsam
Bekleyişimi inandırsam akşam olmadan
Farz edeyim yine ellerini tuttum tutmadan

Yine sensizliği yüklediğim akşama yolculuk bu
En tembel adımlarımla gidiyorum
Yaşımdan niye utanayım, hayalimi seviyorum işte. Seviyorum

Aynı şarkıyı yakaladım yine
Mutluluğun resmi çizilse de her vuruşta
Biliyorum artık, yine bitecek Kalamış’ta

Hep aynı yüzün bakmasından bıktım gece gündüz
Küstüm aynalara,
Dışım palyaço, içim? Bilsen nasıl ağlıyorum, nasıl ağlıyorum…

Turgut Uzdu

Adını duyunca irkilsede içim
Sesini duyunca titresede sesim
Seni görünce erisede yüreğim
Artık sensizim, sensizlikle gideceğim.

Fatma Bacanak

Kalbim sensiz durmuş gibi
Bu beden sensiz yanlız gibi
Her nefes sensiz nedensiz gibi
Bir damla göz yaşı kalbimden kopan sen gibi

Her sabah uyandığımda sensiz
Her adımda güçsüz
Her gece yanlız
Ve her rüyamda sensizim