Gözyaşlarımla
Hüznümü aradım
Ne zormuş ayrılık
Usul usul
Seslendim adını.

Baktığım aynalarda
Süzülüyor yağmur damlası
Bir teselli arıyorum
Gökyüzü hep karanlık.

Bu gece yine yalnızım
Ayaklarımda toprak sesleri
Alıp götürüyor
Hüznümü
Gecenin ayazına.

ömürden gitti bunca gün
Yine
kuramadım hayalini.

Yollar tozlu
Yollar çamur
Yollar ızsız
Ne yol bitti
Ne gözyaşım dindi
Nede acım.

Hep acı çektim
Sensizliği yaşamaya çalıştım
Tükendi ömür gitti gençlik elde
Güne gün demeden…
Hüseyin YANMAZ

Ahh ahh.. yine sensizim
Gittinya sanki paslı bir hançer saplandı bu bedene
Ne varsa aldı götürdü benden hayatın tüm güzelliklerini
Seni düşünen senle hayel eden ve yalnız senle çarpan kalbimi benden
Varsın alsın bende ne varsa
Senden sonra acıtmaz artık hiçbirşey bu denli
Kalbimi yerinden sökmüş olsalarda asla
Her acıya tahammül edecektir bedenim
Ahh ahh… yalnız sensizliğin dipsiz karanlığında kaldı şimdi tüm düşlerim

Hatırlarmısın o günleri
Soğuk kış günlerinin ardından baharın habercisi son cemreninde toprağa düşmesi
Dalların mevvaya durması hep heyecanlandırırdı bizi
Yeminler ederdik söz verirdik aşkın adına
Bir çocuk gibi saf ve masumdu düşlerimiz oysa
Sen pamuk şekeri severdin bende kağıt helva
Yalnız bu yüzden anlaşamazdık senle
Hani sonunda yine senin dediğin olurduya
Çünkü en korktuğum ve en sevmediğim şey seni kırmaktı oysa

Harçlıklarımı biriktirerek aldığım siyah kazağın yokmuydu
Hani yıkanınca çeker dediğin
Ne güzelde yakışırdı giydiğinde sana
Birtek ayrılıklar yakışmadı bize
Simsiyah bir geceyi bırakıp gittiğinde koynuma
En çok sevdiğim şeylerden biride seni uyurken izlemekti
Çünkü o kadar çocuksu o kadar savunmasızdın ki
Nasıl bir aşktır bu bendeki bilmem
İnan bazen kendimden bile kıskanırdım seni
Ama şimdi oysa;

Hasretin boş odamda bak bedenime düşmüş
Sensizlik gönlümde durmadan kanıyor
Kim sarar bu yarayı kim dindirir artık bilinmez
Bana senden başkası inan derman olmuyor
Sanki tükenmez geceler güneş artık küsmüş
Bir damla sevgine şu gönül muhtaç olmuş
Gönülde mevsim hazan bahardan haber yok
Yeşeren dallar kurumuş bak sensiz yeşermez olmuş

Seni bekliyorum şimdi puslu camların ardında
Soğuk bir kış günü gelipte kapımı çalarsın diye
Buz tutmuş yüreğime aşkınıda getir
Dönelim yine beraber eski günlerimize

Sendin her nefesimde bana hayt veren
Yanımdayken bile özlerdim seni
Sensizim şimdi bak ecel terleri döküyorum
Gelde bitsin bu acı işkence

Nedendir bilmem o gönlün ayrılığı seçti
Gittiğin günden beri kaç mevsim geçti
Sensizlik vurdu gönül kıyılarıma yerle bir etti
Nerdesin be vicdansız bak bu şarkıda bitti

Sedat Kesim

…M.r.Ö.

Reşat Öztoprak

İçmişim aşk badesini
Vermişim sana kalbimi
Dolduramam ki yerini
Sensizliğe alışamam

Aşarım yüce dağları
Çekerim tüm kahırları
Vur sırtıma dünyaları
Sensizliği taşıyamam

Bilmez idim ben gülmeyi
Sende öğrendim sevmeyi
Giyer yakasız gömleği
Sensizliği yaşayamam

Mustafa Uzun

Dağ bayır aştın ceylanım.
Hasretle yaktın her yanım.
Sensiz neye yarar canım.
Sensizliği bir bana sor.

Her bir anım sana muhtaç.
Sensin şifa sensin ilaç.
Senden ayrı ağardı saç.
Sensizliği bir bana sor.

Sevenden geçer mi insan?
Duygularım eder isyan.
Anladığın hangi lisan,
Sensizliği bir bana sor.

Uzaksın ulaşmaz sesim.
Taş kalbine geçmez hissim.
Kendim ile oldum hasım.
Sensizliği bir bana sor.

Var mı yarsız murat alan?
Çok ahım var yardan kalan.
Umutlarım oldu yalan.
Sensizliği bir bana sor.

Hayale daldım olmadı.
Sabredip kaldım olmadı.
Ulaklar saldım olmadı.
Sensizliği bir bana sor.

Sığırtmaç yine gam ekler.
Son bir umut deyip bekler.
Sensiz çarpan kalbim tekler.
Sensizliği bir bana sor.

Hüseyin Sığırtmaç