Sensizken ortalık ne kadar sessiz,
Buruşturulmuş hüznün sesi değiyor yüzüme,
Yüzüm sessizleşiyor,
Sonra ellerim…

Bir şarap kırmızılığında bıraktım yüzümü,
Saçlarımın arasına sakladım.
Saçlarım şarap kadar ıslak,
Yüzüm kansız…

Şimdi oda dolusu susmak yakışır hüzünlerime,
Uzaklara, çok uzaklara bakmak yakışır, gözlerime,
Yakınımda değilsin ki,
Bu yüzden en çok hüzün yakışır yüzüme…

Kaç gün beklenir daha böyle en uzunlarından,
Peygamber sabrıyla,
Çalınan kapıların her açılışı, bir hüsran,
Hayal kırıklığıyla…

Sensizliğim sessiz en çok,
Sesime ihtiyacım yok,
Sesin olmadan sesim uzak,
Sensizliğim kadar Sensizliğim…

Susmalarım bu yüzden çok…

Gökyüzünde özgürlük şarkıları söyleyen güvercinler kadar sessizliğim,
Serbest artık sensizliğim…
Uçurumun kenarında bedenim,
Gözlerim boşlukta, gözlerim uzakta…

Gözlerim yok…
Gökyüzüne saldığım hüzünlerin peşinde gitti,
Geri gelmeyecek,
Çünkü çağıran sesim yok,

Sessizim,
Sesin yok…
Gri bir gölgeyim satırlarda,
Karanlıkta beliren,
Aydınlıkta kaybolan…

(OnBeş-Mayıs-İkiBinOnBir*17:00)

Nevin Akbulut

Kaç kez karanlıklarda kayboldum,
Kaç kez yıldızsız, aysız gecelerde kaldım,…
Hep doğacak günü özledim bir ömür,
Ama olmadı,
Doğmadı..
Kendimi avuttum,
Kendimi aldattım…

Ateşler içinde kalmış akrep gibiyim,
Çaresizlik ölüm getirecek anlaşılan,
Her geçen gün çember daralıyor,
Kahroluyorum,
Soruyorum kendi kendime,
Ben kimim, ben neyim? …
Cevap yok…
Bulamıyorum…

Bazen,
At kendini kör kuyulara kurtul diyorum,
Bir daha hiç ümit etme,
Işık arama…
Yıldız arama,ay arama..
Arama kaybolmuş umutları,
Arama yok olmuş sevdaları,
Göm içine,
Bir daha hiç, ama hiç çıkarma,…
Kör olmuş gözlere,
Duygusuz gönüllere,
Sevmesini bilmeyenlere bırakma…
Diyorum…

Aç avuçlarını sevdiceğim,
Kader çizgileri ne güzel söylemiş,
Bak orada göreceksin,
Hiç kesişmeyen yolları,
Ve,
Hiç açılmayan falları,
Sararan yaprakları,
Kuruyan dalları…

Sensizlik diyorum,
Aslında bu sensizlik değil ki! …
Son hücreye kadar sen olmak bu…
Hep bu gün, hep yarın,
Yarınların umudu…
İşte benim sensizliğim bu…

Artık vedalaşmak zamanı geldi,
İşte ÖLÜM, işte ELVEDA!
Ne fark var ikisinin arasında..
Hep bir haber bekle gaipten gelecek,
Oysa ben uzaklarda değilim,
Bir nefes kadar yakınım sana,
Uzat ellerini,
İnan ki,
Çağırdığında gelirim…

İsmet Dönmez

Yitik baharları haykırır yağmurlar
Durmadan
Hüzün çizgileri işleyerek yüzüme!
Göçüp gitmiştir gayrı uğurlu kuşlar
Ne gül kalmıştır
Ne bülbül yine!
Kumrular ötüşmez olmuştur
Issız bahçemde…

Nurdan bir top yükselir sonra
Karanlığın içinden
Uyanırım yeniden
Bilirim
Işık yazar yazgısını sevdamın
Her gece biterim ay ışığı gözlerinde!
Sırf bu yüzden
Her sabah yeniden yazarım kendimi
Gökyüzüne!
Ve, düşlerim; dolunay olsun
Mehtap örtsün üstümüzü öylece!
Açayım tomurcuklar gibi
Giz bahçelerinde…

Tutulsun bütün gezegenler
Tutulsun yıldızlar
Ve hatta
Ay tutulsun sevdamıza!
Tutuşsun bedenim
Tütsülensin nazarlık aşkımız
Yer-gök ve aşılmaz dağlar razı gelsin;
İnlesin!
Açayım, tutam tutam
Yeniden
Mor menekşelerle…
Med-cezir gecelerinde
Tutuşan ellerinde, açayım!

Tut ki, yüreğimden bir yıldız kopardım
Tutki gömdüm sensizliğimi
Ay ışığına!

Tut ki yüreğimden
Yeşersin sevdamız
Ay ışığı bahar dallarında!

Tut ki ben yalnızlığımı sevdim
Tut ki, sensizliğimi değil!

Esma Özdemir

Çiçeklerin boynu büküldü
Ömrü daha kısaldı kelebeklerin
Yıldızlar kaydı sonra
Tutmadı dileklerim
Gözlerimden dökülen ateşler yaktı
Sessizlik konuştu yine
O anlattı ben dinledim..

Bahar Atalay