aşkımı,
kattım yağmurlara
sessizce…
damlalara karışıp da
saçlarına konsun diye…
rüzgarlardan önce…

düşümü,
sardım gecelere
sessizce…
uykular,
yatağıma soksun diye…
yağmurlardan önce…

02.10.2012 Yalova

Fikret Turhan

sessizce seviyorum seni
zamanı uyutarak koynumda
mevsimini yitirmiş yağmurlar gibi
arsızca seviyorum seni….
n’olur gücenme bana sevgili
herşey o iki kelimeyi söyleyebilmek değil ki
tut ki hiç duyulmamış bir şiir
tut ki bir dilsizin sevdası gibi
sessizce seviyorum senii…….

Alparslan Yige

Anlayamadım seni, erken güneş doğarken
Aniden gidiverdin, yaprakları soyarken
Toz pembe hayallerin, geleceği boğarken
Yıldızların altında yürüyorum sessizce

Yürekteki sevgini, aşkımızı bitirme
Her zaman mutlu olsan, anıları götürme
Yaşamak zor olsada, hayalini yitirme
Yıldızların altında yürüyorum sessizce

Güzel olanı beğen, iyi olanını sal
Kıymetli olanı sev, aşkı bilenini al
Sana değer verenin, yakınında heran kal
Yıldızların altında yürüyorum sessizce

İçimdeki ateşsin, bensiz sakın ha yanma
Bir ömür daha olsa, uzaklardasın sanma
Sana kavuşmak varsa, yalanlara hiç kanma
Yıldızların altında yürüyorum sessizce

Ölüm sanki bir düğün, karanlık dolsun bana
Yalnızlıktan korkarım, selamım olsun sana
Kollarımda ağlayıp, gözyaşı silsen ona
Yıldızların altında yürüyorum sessizce
Bahattin Tonbul

Geçen yirmi yılın ardından,
Sokaklar, caddeler ve limanda haykırmakta,
Gözlerimde canlanmakta mazi,
Hasretler yerini bırakmakta,
Yeni seferde yaşanacaklara….

Çarpan yürek hızlanmakta kendince,
Sanki elinin içi ısınmakta,
Parmak uçlarım flört etmekte bardakla,
Ya iki masa ötedeki o gizemli gözlü bayan,
Yeni bir sefere çıkanken arkada kalanlar…. Siz…

Yıllarla hesap görüldü,
Duygular asıldı ipe,
Arındık durgun denizde,
En zor olanmış bırakmak yüreğini,
Bilinmeyen sefer öncesi, elinle denizin koynuna…

Kim derdi yıllar acımasız diye,
Hangi gölün uslanmıştı sevilmekten,
Hangi bakış dönmüştü gözden çıktıktan sonra göze,
Hangi ihanet affedildi… tanrı katında,
Sefer öncesi bırakmak zorunda olduklarındır, seni olgunlaştıran…

İşte zaman geldi,
Artık bir buruk gülüşle ayrılmalısın limandan,
Yeni ufuklara göz kırmalı,
Şans tanımalısın yaşanacaklara,
At gözlükleri çıkartmalısın,
Borçlu gittiklerinden hariç, arınmalısın,
Yeni bir seferin getireceklerine, yelken açarken,
Bir kadeh mehtapla karşılamalısın akşamı…

Dostluklar unutulmayan özlemlere gebe,
Ayrılıklar yeni bir sevdanın müjdesi,
En güzel kadın ölüme beraber gidilendir,
Evlat sevgisi bir hançer yarasıdır unutulamayan,
Vedalardır buselerin gerçek anlamı,
Ya benim içimdeki… seferlerden yorgun yüreğim…

Azgın dalgalara inat açtığın yelken,
Tuzla yıkadığın o güverte,
Bazen teklemeye başlayan o motor,
Yakamozlarla dans eden sen,
Sen… dönmemek üzere,
Bir sonraki seferlere inat, bir sonraki limanı görür mü sence….

Mehmet Aydemir

kim yazıyor bu romanı
kim yazıyor bu ayrılıkları
kaç vakit sevmek gerekir ki bir insanı
tanrısal aşklarda varmıdır ki yaşanan
yoksa gerçekte de yalnız olan sadece tanrı mıdır…

çabuk inanıyorum sevdim diyenlere
hemen yıldızları söküp taç yapayım diyorum
olmadı bir şiir yazayım en mahrem yerlerine
boş kadehlere dalayım
şarapla birlikte kırmızıya can vereyim
gözlerini aklımdan düşüreyim
lütfen beni sevmeyin vede sessizce gidin…

oysa insan çokta güzel başlar sevmeye
niyet ettim Allah rızası için seni sevmeye
içten söyler bunu üçkez,
gidiyorum der birkez,
seni seviyorum der binlerce kez,
hakkını helalet der belki son kez…

kolay inanıyorum
kolay güveniyorum
ama kolay kolay vazgeçemiyorum
ümmetinden vazgeçemeyen bir peygamber gibi,
kırmızı ihtiraslı öpücükler
yada şimdiye kadar yüzlerce kez içerisine bakılan
bacak aralarınızda ki fallara da inanmıyorum
lütfen beni sevmeyin ve de sessizce gidin…

Gürkan Akan

Uzaklardan baktım sana
Getirdim gönül suyundan
Belki tadarda anlarsın
Sessizce kaybettim seni

Bak yazdıklarımın sonu
Kalbine iyice oku
Belki acırsın anlarsın
Sessizce kaybettim seni

Sonu gelmez derdim sana
O sen sen değilmişsin ki!
Çoktan almış demirini
Sessizce kaybettim seni

Sessizce kaybettim seni
Belki de kendi kendimi
Hiç kopmadı ki fırtınan
Sessizce kaybettim seni..

24.09.2005
Beytullah İmzaoğlu

Düşlüyorduk,
Yağan yağmur altında,
Damlalarından kaçarken,
Gelecek Güneşli günleri.

Bekliyorduk,
Ruhumuzun serinliğiyle,
Hayat denizini gezerken,
Huzur taşıyan gemiyi.

Işıldıyorduk,
Ay ve yıldızlara inat,
Göz göze geldiğimiz an,
Hiç bitmeyecek gibi.

Sarılıyorduk,
El ele veriyorduk seninle,
Bir bıçak gibi saplanan o gece,
Her şey bitti sessizce…

Fatih Mert Bakkaloğlu

Sana üzakladan besteler söylemek istemiyorum.
Özlemlerım bir kat artımı yüreğime sızın acısını.
Son veren bir müziğın bııttişı gıbı gıtmenden.
Unutulmadan beni notalardan sılmek gıbıdır.
AŞK,sesssizce başlar sessızce çekip gidier.

Aslan Özçelik