O gönül ağlatanı,bir başına sen yazdın
Sevdiğin o güzelde,oluşmuş gerçek sazdın
Toprağına düşünce,ellerinle sen kazdın
Yüreğime inecek aşkımın sessizliği

O bahardı belki yaz,umutların tükendi
Ruhuma onu sokup,yüreğime ekendi
Koskoca maviliği,tekbaşına dikendi
Yüreğime düşüyor,aşkımın sessizliği

Hasretiyle yanarım,bitmez yarin sözleri
Güneş doğsada inan,açmayacak gözleri
Nasıl sevdaya düşmüş,alemdeki izleri
Yüreğime inecek aşkımın sessizliği

Tekbaşıma sevdamı,ben o yare vermiştim
Bedenimi titreten,karanlığı sermiştim
Simsiyah saçlarını,çok uzaktan örmüştüm
Yüreğime inecek aşkımın sessizliği

Bahattin’im yanarım,o yar ile bu ilde
Tükenmiyor acılar,yarası hepten dilde
Sevmesi inan kolay,uçması esen yelde
Yüreğime inecek aşkımın sessizliği
Bahattin Tonbul

Yine her zaman ki gibi
Delip geçecek yüreğimi kelimeler
Bu sefer eskisi gibi olmayacak.
Anlatmaya çalışmayacağım kendimi
Gözlerim baksa da görmeyecek
Kulaklarım duymayacak hiç bir şeyi

Her zamanki gibi sessizliği dinleyerek
Gecelerimi uğurlayacağım sabaha
Güneş doğmaya başladığında
Kendimle kalacağım baş başa

Hiç sesini duymadığım
Sessizliğin sesini duymak istiyorum
Duymak istemiyorum kafamdaki sesleri
Sessizliği özlüyorum
Yoksa odamı bozmuş sessizliğini

Peki siz duydunuz mu sessizliğin sesini
Var mı böyle bir ses
Varsa eğer o sessizliğin içine gömün beni
Huzura öyle ihtiyacım var ki

Sessizliği özlüyorum
Sessizliği dinliyorum gözlerim kapalı
Hiçbir şey duymuyorum
Bu gürültülerin içinde
Benimle birlikte kaybolup gidiyor zaman…

Selma Doğan