Siirler.Biz

sessizlik

Sana yansımıyor bizdeki depremler Biliyorsun alışkanlıklar da rutinleşiyor Şehrin gürültüsüne karışıyor Günlük konuşmalarımıza seviler Yani pişman mısın şimdi? Gelmeseydimler... Belki...
Sebebi bilinmez sorularım var benim sen ve sana dair korkularım. Anlamsız, yersiz ve gereksiz… Sebebini bilmediğim yalnızlığım var benim sensizlikten öte, yenemediğim, aşamadığım, kaçamadığım… İsyan çığlıklarım var sensizlik ve sessizliğine dair, atamadığım, duyuramadığım, susamadığım… Hakan Küleşen
resmin bile yok koklayıp yatayım özlem değil bu adını koyamadım rüyama gel seni biryere salmayım aldanma heybetime BEN sensiz olamadım...
Bir gün Pişman olup dönersen eğer Gül bahçelerinde arama beni. Şöyle dön bir bak Karşıki dağlara Bir mezarlık göreceksin İşte...
Vefasız Bir Sessizlik Yalnızlığın habercisi, Yitik hayatların akıl sancısı, Karanlığın son çağrısı gibi Bir sessizlik uğulduyor içimde! .. Kalpten beyne uzanan gizli bir el gibi, Bulutu...
İçimde kimsesizliğin hüznüyle bir akşamüstü Hiç tanımadığım, alışamadığım bir şehirde Dünya küçük, bir tanıdık yüzle karşılaşıyorum. Sanki kırk yıllık dostmuşuz gibi Oturup kar kümeleriyle...
Koskocaman bir şehirde yaşıyorum Önümde alabildiğine uzanan Uçsuz bucaksız caddelerinde Çiçekleri açmadan ağaçların solduğu Kahrından yalnızlaşan insanların Mutsuzluktan mahvolduğu Koskocaman bir şehirde yaşıyoum Kederliyim İçimdeki sessizlik boğuyor beni. Sensizlik...
Yine vurgun yedim yüreğinden karışığım suskulardayım Çekirge vedalarına karıştım kavuşması erteli bir özlemleyim Eski sevgilerle yaşayan bir ozanım ben elvedalara da alışığım Çekerim...