Belki milyon kez yineledim kendime
Yağmur sicimidir sıyırır geçer diye
Oysa bahaneler aradım caddelerde
Omuz vurdum yabancı birilerine
Ulan dedim kimse silah taşımıyor mu bu şehirde?
…
Yanılgılar hava durumlarına benzemiyor
Yaşamadığım güreş meydanlarına da
Acayip bir durum, yer altında
Mey salonlarında
Gölgem kayboluyor…

Yalnızlıklarım çoğalıyor bu sırada
Ayrımında olmadığım ağırlaştığım
Taşımakta zorlandığım
Sensiz günler gün batımlı omuzlarımda
Aramasaydımlarla, gelmeseydimlerle
Maalesef yaşanmıyor bu dünya da

Seveceksen var olmalısın
Etinle kemiğinle
Yoksa, yalan yalansın..
Ben de ya da bir başka birinde…

Ankara – 2007

Necmi Dayan

Hakan Küleşen

çoçuk gibi ağlasam DÖNERMİSİN bana
divane olsam sokaklarda acımazmısIn
hey zalim dünya bir YANA sen bir YANA
NE hallerdeyim dönüpte bir soramazmısın

SEN DE zavallı BEN DİYEYİM sensizlik
KAHREDİYOR kulakları sağır eden sessizlik

Serdar Açar

Şöyle dön bir bak
Karşıki dağlara
Bir mezarlık göreceksin
İşte o mezarlıkta ara beni.

Kaldır kafanı bir bak
Gök yüzüne
Bulutlu sokaklar karanlık ise
Bir dön geri bak
Bunca geçen zamana
Gidip de sorma sakın
Beni anama.

Ararsan beni
Karşıki sahipsizler mezarlığında ara.

Nefretim var sana
Hep ağlattın
Gözyaşımı silmedim
Sensiz bir gün olsun gülmedim
Bekledim bekledim
Dün gece yine gelmedin.

Yaram çok büyük dinmez acısı
Düşürdün beni niye sen
Dermansız derde.

Olurda gelirsen bir gün eğer
Korku dolu gözlerle bakma bana
Dün geceki sessizlik derinlere daldırdı beni…
Hüseyin YANMAZ
03/12/2011

Hüseyin Yanmaz

Kalpten beyne uzanan gizli bir el gibi,
Bulutu emziren ay,
Toprağı doyuran su gibi,
Ruhumu ısıtan,
Beni aşka boğan yar gibi
Bir sessizlik uğulduyor içimde! ..

Sessiz harfleri okutan sesli harf gibi,
Hayatın omzuna yaslanmış ihtiyar delikanlı gibi,
Aşkın öksüz yanında ağlayan çalıntı heves gibi
Bir sessizlik uğulduyor içimde…
Bir sessizlik! ..

Yağmurun rüzgarı öpmesi,
Yıldızların göğü mekan tutması,
Unutulan yürekte şimşek çakması gibi
Bir sessizlik uğulduyor içimde! ..

Işığa temkinle bakan kara gözlü gece gibi,
Camı delip perdeyi okşayan güneş gibi,
Kimsesizlerin elinden tutan bahar gibi,
Bir sessizlik uğulduyor içimde! ..
Vefasız bir sessizlik! ..

Uğuldadı uğuldadı
Ve sonunda;
Gölgesiz dolaşan yarı canlı bir sevgi gibi
Kendi sesinde kayboldu! ..
Dünya suskun şimdi…

Rukiye Çelik

Sessizlik limanım oluyor her ayrılıkta
Caddeler öksüz bir çocuk gibi ben
Bir kış, kapkara bir kış geçerken üzerimden
Otelin penceresinden uzaklara bakıyorum.
Çıplak dallardan yalnızlık doluyor içime
Sonra birden, ezgileri hiç değişmeyen
Cıvıltılar… Şakımalar…

Ve bir de telesiyejin korkutucu tutkusu
Hop oturup hop kalkan yüreğime aldırmadan
Bulut arkasına bulut takmış yüzüyor.
Hüznü gözlerinde topluyor bir masum çocuk
En uzak uçurumlara çırpar gibi kanatlarını

Adalar düşlüyorum akşamın seyrinde yıldız yıldız.
Dupduru ama yalnızlık zırhlarıyla kuşatılmış
Düşmek ister gibi doruklarından Kar Tepesi’nin
İşitmiş mi, neydi bilmem iç sesimi kuşlar
Aynı anda, aynı ağızla atladılar yansılara.
Suya o mavi rengi veren, ömrü tükenmiş gemilerle

Altın pencereli evdi belki düşlediğim
Belki okuma kitabımın orta sayfasından
Ansızın dokunacakmış gibi unuttuklarımla
Tutuşacakmış gibi parmaklarımda
Yaklaştıkça izi siliniyordu yanık kokulu bir geçmişin
Eskiyen yüzler, eskiyen anılar arasında

Yarı özgür adada buluyor insan kendini.
Ömrü boydan boya kaplanınca sislerle
Ve böyle ağlamaklı viran günler ertesinde
Düşler filizlenip, yeni ben doğuyordu kendiliğinden.

O ilk tanıştığım yabancı dağlar
Garip gelen yüzler ve sesler arenasında
Zaman durduruyordu acemilik çarklarını
Nerede mola versem oralı oluyordum.

İhtişamlı heyecanlar, yepyeni sevinçlerle
Yırtılıyor kabuğu sessizlik limanımın usulca
Herkes dost görünüyor dostluğa giden yolda.
Sessizlikse, değişmeyen limanım…

Suna Doğanay

Sensizlik nöbetleri
Zakkumları solduruyor
Çırpınışlarda özlem var
Kelebekler gözlerini öpüyor çiçeklerin
Çok şey mi istiyorum senden
Biraz merhamet birazcık sen
Avuçlarıma dökülüyor akşam gülleri
Uzaklardasın
İçimdeki sessizlik boğuyor beni.

Elvermediler sardunyalar
Kokularından bir damla sen duygusu bana
Caddelerde yankılanan kaygılarım boşuna
Açmazlar içinde çırpınır ruhumuzun serüvenleri
Çocukluğumu büyüten gençliğim nerede
Nerede gölgesinde kaybolduğumuz çınarlar
Bir sevdadır içimizi kuşatan hatıralar
Gürbüz sabaha neden anlam katmıyor
Görkemli parkların renkleri
Ağlıyorum
İçimdeki sessizlik boğuyor beni..

Baktıkça daralan bulvarlarında
Kendini arayan insanlar ayyaş
Özgürlük naralarım çoktan tutuklanmış
Sinemalarında insanlarının daha cesur olduğu
Koskocaman bir şehirde yaşıyorum
Yorgunum
İçimdeki sessizlik boğuyor beni..

Şehrin esmer kaldırımlarında öğütülen geceyi
Yağmur yıkıyor en mahrem duygularıyla
Sonsuz bir hüzündü bakışlarında yıldızlar
Çağırdım ellerini tutmak için sevdamla seni
En uygun andı aşk için seni anlatan dakikalar
İçimdeki sensizlik neden susuyor
Ne den susuyor geceleri süsleyen yıldızlar
Bak bir gün daha yitip gitti
İşte güneş yine zamanda hicrana dalıyor
Daraldıkça daralıyor kapılar
İçimdeki sessizlik boğuyor beni.

Ey gecenin içli şarkılarında dalgalanan saçlarım
Duyun benim tenimden boşalan özgün duygularımı
Alsın beni kavursun sahra geceleri
Veya alsın beni koynuna
Sisli akan derelerinin kuytu sesleri
Her gece aşka secde eden yıldızlar
Gecenin saçaklarında büyüyor
Yarasa mağaralarındaki
Sonsuz huzuru getirin bana
Şehrin insanını neden tanımlamıyor
Magazin sayfalarındaki kadın resimleri
Rutubet kokan duygulara hasretim
Mavi denizlerin gözlerinde hep seni özledim
Sensizim
İçimdeki sessizlik boğuyor beni

Siz,şehrin yalnızlaşan insanları
Uyluk kemiklerine gömdünüz siz aşkı
Duyun artık cesur tenimin kaygılarını
Kavak ağaçlarının gölgelerine sığmam ben
Beni çınar ağaçlarının gölgelerine gömün
Gitgide ağırlaşıyor şehrin havası
Ben ne yapayım
Seni anlatmayan şehri
Cesur bir ruhun azmini
Kıyıya taşıyor bak dalgalar
Ey sevgili
Şimdi seninle olmak var
Hüzünlüyüm
İçimdeki sessizlik boğuyor beni..

Gecenin çiği yağarken dallara ayrı kentlerde nefes alan ayrı rüzgârların yüze vurduğu yürekleri dolaştım bugün. Ay gönül’e nur taşıyordu öfkesini erteleyerek mağrur bir sessizliğe bürünmüştü nur/un peşinde sel. Eylül’ün suskun bakışları duaya çağırıyordu geçmişini. Nur toplandı göklerde ay şiirce saklandı bütün küskün gönüllere sel kuma döndü sonra açtı ve okudu aşkın kitabını haykırdı bütün yüreksizlere. Gece sustu toprağa çiyle birlikte özleyiş yıldızları düştü.
Sıfır sessizliktir yüreğimizin upuzun buzullarında üşüyen. Dudaklarımızın kemirgen dürtülerinde küçücük tekneler gidip gelir. Yıldızlar asarız gecelere avuçlarımızdaki güz kınaları çıkmadan. Üşür sevda üşür şiir notlarımız ömrümüzün takvim yaprakları henüz bitmeden.
Günü gelince bedenimizi titreten tüm yargılarda sevdanın izdüşümünü izleriz yüreğimizin tam ortasına kurulan sahnede. Sevdaya kurulu saatlerin anı gelince parçalanışını görmekyalnızlığı gecelerde hissetmek susmayan yanımızdır. Efsaneler çilek kokulu yaşanmışlığın menekşe kapsüllerinde gizlidir. Deli fişek naralarımızla kilitli yüreğimizden dökülen şiir olur.
Çocukların kahkahalar attığı gönül saklılarında sevdaya sobelendiğim günleri arıyorum nicedir. Yorgun türküler mırıldandığım dizlerindeki vefayı arıyorum ben bilmiyorum nedendir. Aşk mağrur bir bekleyiş limanıymış gözümdeki yaş böylesine sevmeden midir? . Sen ozan yüreğimin ölümsüz kraliçesi seni sevmek çocuk ruhunun doyumsuz oyun sahnesidir.
Gül kokulu nefesinin sonsuzluğuyla en bilinmez girdaplara kapılsam da seninle korkmam. Adının sarmaşıklarıyla gökler mekânım olur. Avuçlarının sıcaklığıyla ben yıldızlara korkusuz uzanırım. Sevdan ki kadınım ben sevdanla en uzak gezegenlerde bile seninle ölümsüzlük şarkıları söylerim.
Konuşsam yitecek sevsem gidecek tüm sevdalar tanığımdır benim. Adresini bilmediğim bütün yüreklerde herkes bütün günahların çırılçıplaklığında aydınlığın kalıtımsal tanıklığında bahar kokusuna vurgundur sevda. Sancılı bir ömrün duvarlarını hırçın kayalar döver umarsızca. Çılgın sevinçlerimiz korkak yankısı dönüşsüz kalmış feryatlarda sıcak gülüşler umarız hayattan.
Bir tablonun isim yansımasında bizler hayatın geometrik şekillerini susuşlarımıza yükleriz. Yedeğimizdeki dirençlerde geceler çekeriz denizlerin ışıltılarından. Bir şiir ekleriz sonragöz yaşlarımızın çalkalandırdığı gelgitli denizlere. Titreyen yüreğimize aşkın çok sesli müziklerini yükler acıların ve özlemlerin şarkılarla işbirliği yaptığı gecelerde ağlamanın suçsuz sarılışlarını bekleriz.
Seni düşündükçe gözlerinin yaşama bilendiği kutsi ışıltılara dalıyorum dakikalarca. Sevdanın yıl dönümünü çağırıyorum Eylül aşkın kapısını aralayınca. Merhabandaki günlere göz atıyor hayatla yarışıp şiire karışıyorum. Konuştuğum yalnızlık dinlediğim sensizlikyanıt alamıyorum. Gönlünü tarayıp arşivlerde talanladım ilk gülüşünü ilk öpüşünü ama aşkla ilk kez doluşunu göremedim. Gözlerin susuyor yüreğin konuşmuyordu nedenini bulamadım.
Hep sesin mi yenecek bu yaşlı çınarın şiir dallarını. Hislerinin kadınsı kollarına mı saracaksın rüzgârın bile eğemediği yorgun gövdemi. Her susuştan sonra evrene mi salacaksın bu aşk adamını. İnatla yüreğinin derinliklerine sakladığın o gizemli sözleri ben toprak olunca mı söyleyeceksin? . Sevdam dedim sana kadınım diyerek çürümemi böyle izleyecek misin? .
Her kaçışın anlamları hiçe saydığı umursamazlık tufanlarında günlerden Eylül ve yaz çekti kollarını perdelerden. Gönül dumanlı bir dağ sevdiğim sevda düşmez olmuş artık kalemimizden. İstanbul uzak şehir özlem düşmüyor artık dilimizden. Doğruların değerini yıllar sonra bulduğu yaşam pazarında şiirlerim de satılacak bir gün. Sevdamın en güzel ışığını körler bile görecek ve seni yüreği aşkla dolu her seven bilecek. Cebim delik ruhum gündelik kalsa da senin sevdan asla yoksulluğu bilmeyecek.