kuşlar;
mevsimi bekler
takvimlere yüklü…
sevdalı;
mevsim bilmez,
gönlü sevdalara yüklü…

fikret turhan-yalova,
22.05.2013

beni özge canım dan ettiniz

bir tutam barut oldu yüreğim

patladı patlayacak

ayılır yüreğim belki

yitik sevdalar yeşerince

ah bana neyledi bu ayyaş kaldırımlar

kavuştum eski yaralarımla

kaldırımlarda boğuldum

büyüyünce özlemler

zamansızdı belki acımasızdı kaldırımlar

anlamsızdı kent, aymazsız, aynasız

ah be neyledin bana bu kent

yitik eyledin en güzel lutfunu bana

okyanuslar ötesine attın

kavuşabilmek için

nehirler oluyorum içimden

okyanusa dökülüyorum

denizler çiçek açar belki

eflatun kaldırımlardan geçiyorum

yolara yoldaş oluyorum

geçmiyor içimdeki yokluğunun sesi

dolaştığımız yerlere uğruyorum,

yüzümü sürüyorum bastığın her yere

yürüdüğümüz sokaklarda geziyorum,

içtiğimiz meyhanede içiyorum kimene,

balık içiyor rakı pişiriyorum

her akşam tazeleniyorum

ama her akşam

hayattayım  o vakit

temmuz oluyor bütün mevsimeler,

adı konmamış cocuklar büyütüyorum sana,

adı konmamış yokluklar çekiyorum sensiz

Ve bazen sevdadır diyorum,

hayat

sevdanı çok uzaktayken bile,

yüreğinde taşımaktır,

yaşamak

çok şükür yaşıyoruz…

Resul Düz

Değer verilmiyor girilen bağa
Yaşarken çevirdik karanlık çağa
Herşeyi böylece aldık kaçağa
,,,,,Nisan yağmurunda gönüller kurak
,,,,,Sevgiye susamış sevdalar çorak

Dolaşır beyninde gizli bir sancı
El ele tutsanda sanki yabancı
Sevda bir oyundur sen ise hancı
,,,,,Nisan yağmurunda gönüller kurak
,,,,,Sevgiye susamış sevdalar çorak

Seven sevgisine vermiyor değer
Sevdanın kaderi böylemiş meğer
Çekilen sevdalar böyleyse eğer
,,,,,Nisan yağmurunda gönüller kurak
,,,,,Sevgiye susamış sevdalar çorak

Harcadım boşuna güzel yılları
Sevip saramayan ben bu kolları
Kapattım sevdaya giden yolları
,,,,,Nisan yağmurunda gönüller kurak
,,,,,Sevgiye susamış sevdalar çorak

Geçiriyom zındanlarda günümü
Arar oldum bugün ile dünümü
Böylesi aşklara dönmem yönümü
,,,,,Nisan yağmurunda gönüller kurak
,,,,,Sevgiye susamış sevdalar çorak

Der DURAK’ım dinmez gözümün yaşı
Kazdım mezarımı yazdırdım taşı
Taşımaz bedenim gayri bu başı
,,,,,Nisan yağmurunda gönüller kurak
,,,,,Sevgiye susamış sevdalar çorak

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Saliha Yıldız

Sevda gibi sevdalar eder insanı celali
Çok yaman olur insanın hali ahvali
Envai türlü nimetlerin kaçar tadı tuzu
Yaşatır fani dünyada her mevsim zevali

Sevda gibi sevdalar erdirir insanı kemale
Bu uğurda çekilenler gelmez ihmale
Derslerin en meşakkatlisidir sevda dersi
Öğrenciler mezun olamaz kalır ikmale

Sevda gibi sevdalar düşürür insanı yad ellere
Derdin döker sevda türküsünü çalan tellere
Sevdiğine söyleyemediklerini bir anda söyler
Temmuzda yar kokusunu getiren meltemlere

Sevda gibi sevdalar eder insanın gözünü pek
Giydirir sevdiğine her daim sevda motifli gömlek
Sesini duyduğunda yüzünü gördüğünde ise
Umutlarını ekler birbirine zincir misali tek tek

Sevda gibi sevdalar eder insanı kuş gibi özgür
Prangalar içinde olsa bile kendini hisseder hür
Dünya bile yansa umurunda olmaz
Gönül bahçesinde yetişir sevda gülleri daha gür
03/Nisan/2008

İbrahim Halil Demir

belli ettiydi aşk bittiğini gülüşleriyle
sitemleriyle
yorulan aşktı biz değildik sevgili
herbi şeyiyle

ne hayal kalırdı ne bir umut
ne fotoğraf ne bir anı
hep virgül koyduğum oyaladığım sevdan
yine de ömre bedeldi

bitmesin istiyordum gidiyordu düşe kalka
bu cümlenin sonunu kim değiştirebilirdi
biz izin vermeseydik
kim dillendirirdi

aşkın gözü vardı görmezdi
kulağı vardı işitmez
basbayağı sağırdı

bağırdığımı hıçkırıklarımı duyar sanırdım
çıkmuyormuş sesim boğuluyormuş düşüyormuş içime

geceleri ağlayıp gündüz gülerken gözlerimde
gözyaşlarımın buğusu
görmememe sebepmiş

halâ buralarda mısın dedim aşka

virgüllerle biteviye uzattığım
bitirmeye kıyamadığım sevdan
ömre bedelmiş

firkatin öldürmezdi
bilirdim ufalardı
sonunda kara kapkara bir nokta kalırdım
mürekkebinin her damlasında
farzet ki gözyaşlarım dinmeyen o göz yaşımdı
zalim kaleminin ucunda

çaresiz oldum
sonunda istediğin o kara nokta oldum
gözün aydın sevgili
aşkın yine de ömre bedeldi

böyleydi işte acısıyla tatlısıyla
yine de en güzel vakitti aşk

gözün aydın bitti işte
nokta olup bitirdim
son noktayı ben koydum

sen beni tanımadın
öyle bir cümleydimki ben
bin hikâyeye bedeldim
ve senin de
ömre bedelmiş sevdan

8/Kasım/2011/Salı/Bodrum

Yüksel Nimet Apel

Sevdalar….
Gönlünde doğuyordu…
Sevdan ise….
En derinlerimde…
Sen…
Benim sevdamdın….
Ben…
Senin divanen…
Dönüyordum…
Işığına doğru…..

Canlar….
Canından doğuyordu….
Canım ise…
Cananındaydı….
Sen…
Benim içimdeydin…
Ben…
Senin nefesinde….
Koşuyordum…
Güneşine doğru…

Fikret Turhan

Seni topluyorum son sevdam seni.
Derin bakan gözlerini, gözlerimde,
Sıcacık tenini, avuçlarımın içinde,
O nemli dudaklarını, saçlarımda,
Tenimde ve alabildiğine her yerde.
Kırık aşkını, yarım kalan sevdanı
Canımda, yüreğimde topluyorum.
Yarım bir ay, paramparça yıldızlar
Rüyalarımı topluyorum, her gece.
Seni topluyorum, her nefesimde,
Yürekte, beynimde, her hücremde,
Yarım kalmış, aşkını topluyorum.

Eskiciye sordum, birşey yapar mı,
Ne verirsin bana, naylon bir leğen?
Diğerleri hiç bir işe yaramaz ama
Bu yarım kalmış, en son sevdaya
Bir kilo erik, o da güzel hatırına,
Dedi eskici, elinde bir kesekağıdı,
Parlak, yemyeşil erikler, can alıcı,
Derin ve güzel yesil gözlerin gibi…

16.07.10

Özkan Tan

Yanan aşk ateşi asla sönmezdi
Seviyom diyenler geri dönmezdi
Aşk atına binen daha inmezdi
Nerde eski aşklar eski sevdalar

Yanardı yürekte kor olurdu aşk
Seven bedenlere sur olurdu aşk
Temiz sevgi için var olurdu aşk
Nerde eski aşklar eski sevdalar

Aşık boraniyem döndüm şaşkına
Sevdim diyen sahip idi aşkına
Yaban uçak kondurmazdı köşküne
Nerde eski aşklar eski sevdalar

Ayrılıkta neyin nesi?
Kim kimi terk etti?
Neden’di,niçin’di,olmalıy’dı,olmamalıy’dı…….
Anlam bazında bir birine yakın:
Yüzlerce kelime kurar,kılıf uydurur insan.
Yarattığı kendi kabusuna!

Kabuslar görüyorum,bütün çehrelerin sana dönüştüğü!

İlk intifa son intifadır bilirim.
Bir ben çehresi var sende,benli zamanlardan kalma.
İstesende silemessin.
Anılarında yaşar.
Hatıralarında yaşar.
Kabuslarında belki?
İllede rüyalarında yaşar.
Tam unuttum derken sen beni,yada ben seni….
Ne fark eder ki.
Aklına düşüyorsam aman vermeksizin bir gece yarısı.

Oturmuş içkini yudumluyorsun.
Mezen yanlızlık.
Kadeh-Kadeh üstüne…….
Çakırkeyfsin bir zaman.
Oturuşundan belli
Savaştan galip çıkmış süvari dinginliğinle.
Bacak-Bacak üstüne………

Hayallerinin kıtlık zamanıdır.
Ayrılık ötesi sevdalar
Başlamadan bitirmek diye birşey yoktur sende bilirsin.
Yaşamadan ölmenin mümkün olmadığı gibi.
Bitirdik ortak yaşanmışlığını zamanımızın.
Suçlu sendin,bendim,kelimelerdi……..
Yanlış zaman,yanlış insandı……
Minareyi çoktan çalmışız,kılıfımız illaki hazır olacak.
Neyi değiştirir ki suçlu bulmamız.?
Vijdanları rahatlatmak adına!
Çocuksu bahanelere sığınmaktaki ustalığımız….
Olgunluğumuzmudur? …………..

Kaldı ki mevzu bahis olan sensen.
Bana bir hayli susmak düşer! ……….

Bensem söz konusu olan.
Kalbindeki benle:
Beynindeki ben arasına dizilen sıra dağların zirvesi.
Bilirim……..
Asırlık buzullarla örtülüdür!
Gün ışığı olanca demiyle yüklensede
Eritmesi Na-Mümkün.
Aşk ateşi Cehennem ateşlerindendir.
Ya kendi Cehennem’inde yan!
Ya da aşk ateşinle erit:
Sendeki benin bütün kırıntılarını.
Olmuyor mu dersin?
Yada……
Yadaaaaaa……
Her neyse boşver.
Ne yazılabilir ki yada’ların ardından.
Aklı selim yetişkin bir insana.
çocuk mu tembihliyorum sanki!

Yine bahar geldi İstanbul’a biliyormusun?
Ve ben yine bahar alerjisine yenildim
Polenmidir nedir,bir meret ki sorma.
Çiçekler evrimini tamamlayana kadar bana rahat yok yine.
Her yılın ilk baharında olduğu gibi.
Nasırlı ellerim…..
Nasırlı ayaklarım vardı…….
Alışkındım yükünü taşımaya başkaca insanların!
Ben ne kadar çalışıp çabalarsam.
Onlar o kadar kazanacaklar.
Dünya’nın kanunu bu,ben yazmadım.
Değiştirme azmimde nasırlaştı
Aşklar………
Sermaye ye dönüşüp sendikalaştığı günden bu güne

Çokça yükünü taşıdım senin sevdanın.
Senin aşkının……
Patron sen…..
Kuralları koyan sen……

İşçiliğinde nasırlaştı kalbim aşkının….
Senin sevdanın….
Anlamaya çalışmadım seni hiç.
Kadınlar anlamak için değil.
Sevilmek için yaratılmıştır.
Anlamadım…….
Sevdim…….!
Hep istemişimdir:
Sana ucu yanık uzunca bir aşk mektubu yazayım.
Yalın kılıç…….
Yalın kalem……!
Serseri kelimelerin kol gezdiği.
Noktayla virgülün hayasızca seviştiği……
Kısmet bu güneymiş!
Bu ne biçim aşk mektubu?
Dediğini duyar gibiyim!

Nasırlaşan kalbimden törpüleyebildiklerim:
Bu satırlardan ibaret………!
İşte gördüğün göreceğin rahmet…….!

Mevzu bahis olan sensen:
Ve sen’li kelimelerin ön eklerinde,son eklerinde.
Aşklar sevdalar yazılacaksa:
Bana uzunca bir süre susmak düşer!

Kıtlık yıllarıdır şairliğimin……..!

Seninde hayallerinin kıtlık zamanıdır.
Benden sonraki senlerde…….
Ayrılık ötesi sevdalar yaşanması mümkünsüzdür……!
Delikanlı kızsın bilirim……..!

Rifat Çamoğlu