Sevdiği olmalı insanın
Sevdiği için yaradana şükür etmeli
Onunla aynı havayı solumalı
Ki onsuz yaşayamayacağını anlamalı

Sevdiği olmalı insanın
Her zaman saçlarını okşamalı
Uyuduğunda yüzüne dokunmalı
İncitirim diye parmakları titremeli

Sevdiği olmalı insanın
Gönlü bir pınar gibi akmalı
Yağmur onun sesini rüzgar kokusunu getirmeli
Her an gelecek diye camdan baktırmalı

Sevdiği olmalı insanın
Sevdiğini her uğurlayışta içi acımalı
Dönüşünü sabırsızlıkla beklemeli
Çaldırmadan kapıyı açmalı

Sevdiği olmalı insanın
Gördüğünde yüreği kelebekler gibi pırpır etmeli
Ellerini tutabilmek için elleri yanmalı
Heyecandan ayakları birbirine dolanmalı

Sevdiği olmalı insanın
Boynuna hasretle sarılmalı
Yıllarca uzak kalmışçasına koklamalı
Soluğu kesilircesine öpmeli

Sevdiği olmalı insanın
Konuşmadan sevincini, öfkeni ve derdini anlamalı
Yanında şımara bilmeli, zaman zaman da kıskanılmalı
Başını göğsüne koyup huzur duyabilmeli

Mehmet Yunus Aytek

hani derler ya gökyüzü kadar ağlamaktır
bazen aşk
sessizce bir hayale koşmaktır
bin yol içinden sadece bir tekini seçmektir

her bağımlı gibi onun için
tüm dünyayı aldatmaktır
bazen aşk
ruhunu bir yalana inandırmaktır

ah yine de ıslak gözlerinden dökülen sessiz yaşlar
benim için olsaydı keşke
ağlatmayı sevdiğimden değil inan
insan sevdiği için ağlar da ondan…

13.10.2011

İsa Yılmaz