Her damlasını saysan neye yarar yarası tuzlu denizlerin
Kokar mı sanarsın papatyalı gecelerin
Yalanların kuyruğunda sancılı bana dair gerçeğin
Ne anlamı var nefrete gebe kalmış sevginin

Ay tanrıçası gözlerine yazmıştım gecenin künyesini
İblisin yelpazesi olup serinletmiştin içimi
Cenneti arzularken zebanilerle nişanlamıştın beni
Sen sevdayı gösterip çivilemiştin yüreğime ihaneti
Sonra ağlatmak istemiştin seni yansıttı diye göz bebeklerimi

Dar ağacında canlanan meyve kadar umutluydum
İhanetinin üzerinden güneşe rağmen bulutluydum
Gidişinin ardından bağıran bir suskundum
Ben senin hançerinle kalbimin varlığını bulmuştum

Kapıyorum tekrar gözlerimi ölüme staj yaparmışçasına
Bırakıyorum kendimi karanlığında saklandığın geceye
Seni anımsar gibi oluyorum
Ölü doğuyor gözleri sana yüreği bana benzeyen sevdam

Sanki kâinat var ama sen teksin,
Kalabalıklar içerisinde yalnızsın,
Rüzgârın savurduğu yaprak gibi,
Sarhoşluğun zirvesine sürüklenirsin…

Tüm mahlûkat sana garip; sen O’na,
Vuslat acısı her dem bir mana,
Maddeden uzak manaya yakın gurbet,
Alışmak istemiyorum özlemim beni terk et…

Yürekten gelen ince bir sızı acısıyla beraber,
Engel olunmaz gözyaşlarıma akıl derbeder,
Duygularım sel gibi; yok mudur rehber?
Zaman olur kömür altına değer…

Ayrılık bir değil bin pare,
Gurbet vuslata zıt yok çare,
Sevgim çok biri bin para,
Özlemim sevgime denk yok mu çare?

Muhammet Yarbaşı