İmkansız aşklar mı bu kadar büyük olur sevgili?
Ulaşılmaz olduğun için mi bu kadar sevdim seni?

Hep fotoğraflarına bakıp geçiyordu günlerim.
Hep yollarını gözlüyordu gözlerim.
Hep, hiç gelmeyecek mesajlarını.
Hep hayal edip yaşıyordum seni sevgili…

Gelecekse diye bekledim.
Seveceksin diye özledim.
Bir gülüş, biraz sevgi istedim.
Sen sevmedin; ama ben delice sevdim…

Seni anlatmak isterdim.
Ama olmadı, kalem kağıt yetersiz kaldı.
Sana olan sevgim, o kadar büyüktü ki,
Bunu kimse anlayamadı…

Seni asıl insanların basit sevgileriyle değil,
Behlül gibi değil,
Seni basit insanların asıl sevgileriyle sevdim.
Seni İbrahim gibi sevdim be sevgili.
Kim sevdi seni benim kadar?

İbrahim Beslenen

Ben seni; beni sev diye değil
Bana bakınca, gözlerinin içi
güldüğü:
Gözlerini gözlerimden
Ayırmadığın için sevdim

Ben seni çok sevdim be bebeğim…

Deniz Gülyüz