Anlıyorum halinden, özlüyorsun
Aklın söz verse de
Kalbinle çelişiyorsun

Herşeyden vazgeçmişken yüreğim
Yalnız benim olmanı istiyorum
Sadece sana yazılmışken kaderim
Ne yapsam sensiz olamıyorum

Seni böyle severken
Nefesine uzanıp dalgalara
Meydan okuyorum
Güller yüzüne açarken
Sesine dolanıp notalara
İsyan ediyorum

Serkan Andiç

Yasaksınnn…
İmkansızsın…
Gizli sevdamsınnn…

Biliyormusun sevgili.. hep derler yaaa.. gözden uzak olan gönülden de uzak olur..
Sanki bunu inkar edercesine, gönlüme, yüreğime doğru bir nehir uzanıyor yüreğinden..
suları serin ve berrak… her damlası susuz çöllere hayat verir misalii…

Zamanı durdurmayı bilirmisin sevgili…
Özledikçe, yaktıkça yüreğini hasretin… zamanı durdurmayı öğreniyorsun..
Gözlerde takılı kalıyorsun, saatlerce bir bakışla avutuyorsun kendini…
sonra sessizliğe bürünüyor yüreğin…olmak istediğin yerde olamamanın
acısıyla kıvranıyorsun… Çaresizcee..

O an..
Duyuyorsun…
Görüyorsun…
Özlüyorsun…
Susuyorsunnn..

Yetinmeyi bilirmisin Sevgili…
Bir beyaz güvercinin gagasında yollanan öpücükle başlayan aşkını….
kısacık zamanları sonsuzmuşcasına yaşamayı…
sana ait olduğunu bilsende… her an yanında olamamanın deriiiinn ve dayanılmaz acısıyla yaşamayı…
her ayrılık saati geldiğinde gözyaşlarını inci tanesi misali saklayarak yaşamayıı…

Biliyorsun…
Hissediyorsunn…
Yanıyorsunnn..
İsyan ediyorsunnn…
Ama yetiniyorsunnn…

Çünkü Seviyor Seviyorr Seviyorsunnn..