15.05.12 / 19.45

Sabri Ceyhan

Beklemedim ki, bitmek bilmeyen ayları,
Kovalamadım sessizce!
Hatıralarına sarılmadım ki!
Sensiz geçen yıllara düşmanca davranmadım ki!
Deryalarında kaybolmak istemedim ki!
Ve beni seni hiç beklemedim ki!

Ağlamadım ki hiç ardından sessizce
Kahırlar sırlamadım sensiz yaşantıma
Dönüp de ardıma yıllarca bakmadım ki!
İstemedim ki senin yokluğunda benliğimi kaybetmeği
Ve ben seni hiç özlemedim ki!

Avuçlarımı boşlukta hissetmedim ki!
Gittiğin diyarları, konakladığın gönülleri
Hiç merak etmedim ki!
Ayrılığın kor ateşinde ben yanmadım ki?
Ve ben seni hiç mi hiç özlemedim ki!
Gülfüz SARIÇAM

İçinden içimin yok olmasını istemezdim
Seni istiyorum, kırlarda arzu ettiğim çiçekler hatırına
Seni istiyorum, denizdeki umman anısına
Ben seni istiyorum
Bir başıma yürürken yollarda
Kalbimden kalbine akan gözyaşları yangınında
Yeminler olsun gideceğini bilemedim
Varlığını kaybetmek istemedim
Ben seni sen olduğun için sevdim
İnan seni kaybetmek için sevmedim

Kal desem kalmazsın, gel desem gelmezsin
Coşkun çağlayan ırmaklarda buluşalım o zaman
Kimsenin bilmediği
Sadece senli ve benli
İçindeki gizli sevdayı ver bana
Bulmak istiyorum sendeki beni
Varlığını kaybetmek istemedim ki
Ellerini kaybetmek istemedim
Varlığında yok olduğum gözlerini
Ben seni sen olduğun için sevdim
İnan seni kaybetmek için sevmedim.

Ağustos sıcağının alevinde kaybettim seni
Sabah serinliğinde aradım sesini
Geceleri ay ışığına sordum sensizliği
Bir çay bahçesinde otururken bile
Aklımdan geçmedin değil hani.
Kırılan bir bardağın sesiydin
Gürültülü şehrin kalabalığını her an haykırışıydın
Ellerinden oyuncağı alınmış bir çocuğun
Donuk bakan gözleriydin
Saatler gibi, günler, aylar
Ve hatta
Yıllar gibi ağır ağır geçtin içimden
Yeter ki üzülme sen
Ömrün boyunca eksilmesin tebessümün yüzünden
Yine de bilmeni isterim
Varlığını kaybetmek istemedim ve tüm hislerini
Ben seni sen olduğun için sevdim
İnan seni kaybetmek için sevmedim.

küçücük bir ömür yaşadım seninle,
günlerime gecelerime doldurdum.
hiç tükenmedin
tüketmedin.

başımın üzerinden eksilme istedim,
gökyüzünde yıldız ol istedim.
ya da ömrümün akşamında
tenimde bir ürperti;
azrail yokladı demediğim.

ben seni boşuna sevmedim.

suya mı yazmalıydım bilmem
hayır…sana yazmalıydım.
yangın yeriydi yüreğim
yağmalanıyordu.
bunu bir tek sen anlardın.

zaman zaman taştım,
zaman zaman ağladım…sızlandım
”’ben seni boşuna sevmedim”’ dedim
anlamadın.

boşver…
bir delinin günceleri bunlar de
geçsin gitsin;
vurup kırmadım…yıkıp yakmadım.
pişmanım demedim.
akıllı bir delilikti seni sevmek
ben bu deliliği çok sevdim.

ben seni boşuna sevmedim.

Müjgan Kızıleniş