O Elâ gözlerin bilinmez diyar
Siyah saçlarından aldım bergüzar
Aşkınla eyledin beni işgüzar
Değmezmişsin sevilmeye sevmeye.!!

Hecelerim gece gündüz adını
Sen kaçırdın benim ağız tadımı
Nasıl unuturum söyle yadını ?
Değmezmişsin sevilmeye sevmeye.!!

Yakıyor bedeni hasret yelleri
Geziyorum şimdi Mecnun çölleri
Mesken ettin bana gurbet elleri
Değmezmişsin sevilmeye sevmeye.!!

Demekki boşuna akıttım yaşı
Zehir ettik boşa ekmeği aşı
Boş yere vurmuşum taşlara başı
Değmezmişsin sevilmeye sevmeye.!!

Kul oldum kapına gene gelmedin
Gelipte yaşımı neden silmedin ?
DURAK’ın derdini bir’gün bilmedin
Değmezmişsin sevilmeye sevmeye.!!

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

her insan ayrı bir can
her insan ayrı bir heyecan
her seferinde ayrı bir heyelan
bir daha sevmekten korkuyorum inan

bıktım artık ben bu kıştan
bana ne yazdan bana ne kıştan
söz al bana baharı müjdeleyen nevruzdan
bir daha yanılmaktan korkuyorum inan

Muhammet Kuzdere

Geceleri yağan yağmurda
Hıçkırarak ağlıyorum yatağımda
Bir de sen gelince aklıma
Kalbime bir hançer sokasım var

Baharda acan bir papatya gibi
Saf ve temiz kokunu özledim
Bu penceremin önünde
Hergün yollarını gözledim