Her şeyim, can Annem;
Baktığım insanlar sen, her yerde senin yüzün,
Anlatmaya gelince, gönlüme çöküyor bir garip hüzün,
Özlemin olmasa da, hani sen olsan şimdi yanımda,
Kucağına ilişsem de sevsen beni, koynun da
Yazardım seni okyanuslara da, sığmazdın sayfalara,

Her şeyim, can Annem;
Senle tanıştığımız ilk anı anlatırdın bana,
Gözümde yaş, avuçlarımda kan,
Baksan, daha küçücük bir insan,
Tanışırken dünya ile o küçücük ellerimden tutan,
Sen, can annem, sensin sevgiyle kucaklayan,

Her şeyim, can Annem;
Zaman bizi de büyüttü, değiştirdi çaresiz,
Dün masumduk, melekler de severdi belki,
Bugün kirlendik, günahlarımızla bile sevdin ya bizi,
Sırdaş oldun dertler de, içimizi döktük sana,
Sen cennetsin, bilirim kokar ayaklarının altında.

Gelişini görmedim sessizce çekip gitmişsin
Meğer yıllarca hiç yürekten sevmemişsin
Aşka veda edip gözlerine perde çekmişsin
Her şeyim sendin unuttun, unuttun beni…

Zemherinin ayazında beklerdim seni
Buz keserdi bedenimin her yeri
Bu muydu vefasız aşkının bedeli
Her şeyim sendin unuttun, unuttun beni…

Dağlara haykırırdım hep ismini
Karacaoğlan’dan aldım bitmez sevgimi
Kalbime çizdim o vefasız resmini
Her şeyim sendin unuttun, unuttun beni…

Yaz gelir top top çiçekler açardı
Koyun meleyerek kuzusunu arardı
Yayla yolunda aldığımız son karar
Her şeyim sendin unuttun, unuttun beni…

Gurbet elin olmaz tahtı, sarayı
Ayıramıyorsan beyazı, karayı
Kim bozdu içimizdeki sevdayı
Her şeyim sendin unuttun, unuttun beni…

Yazar Şinasi hep seni yazar
Hayalinden çıkmazsın mezara kadar
Şimdi seni kimler sarar
Her şeyim sendin unuttun, unuttun beni…

Şinasi Köse