damlalar..,
hep..
ayrı ayrı düşerdi,
gönlümün derinlerinden…
oysa ben..
birleşsinler isterdim…
ya..
gözlerinin çukurunda
ya da…
parmaklarının ucunda…
birbirlerini
ÖPERCESİNE…

Fikret Turhan-Yalova,
25.06.2013

Fikret Turhan

Hep utanır kaçardı benden
Ama seviyordu, belliydi gözlerinden
Gizlice bakışırdık ahşap pencereden
Az azar işitmemiştim ninesinden

Yoksul bir kasabada zengindi sevdamız
Ne futbol oynadık ne ip atladık
İşçi yoktu, bizi beklerdi tarlamız
Anamıza geçmezdi o devirde nazımız

Ayıptı, günahtı, tek kelime edemedik
Hep gözlerimizle dertleştik
Çocuktuk, büyük sözü dinlemedik
Mahallenin duvarına resmimizi çizdik

İkimizin de ilk sevdasıydı
Bir ninesi vardı o da hastaydı
Eve bakar çokça okur, yazardı
Yokluğa rağmen dimdik ayaktaydı

Dayanamadım bir gün yazayım dedim
Ninesinin okuduğunu nerden bileyim
O günden sonra hiç göremedim
Bıkmadım senelerce bekledim

Kara haber tez gelip kapıya dayandı
Mahallede dediler bir tabibe vardı
İnanmadım, direndim, aradım sevdalımı
El ele görünce hayatım dağıldı

O günden sonra hiç sevmedim ben
Çok kız buldu, evlen dedi annem
Gönlümde bir diken gibi sevdalım yaşarken
Kimseyi yalan yere sevemezdim ben

Şadan Yenişafak

Çaresizce her tarafta
Seni arayacak gözlerim
Ve,sana ulaşmak istedikçe
O kadar uzak kalacak ellerim

Her ne varsa yanımda
Seni hatırlatacak bana
Ve,seviyorum olacak
Ölmeden,sana dair son sözlerim

Emre Şengür

Gözler ne kahverengi, ne yeşil, ne karadır,
Gözler bütün renkleri gösteren manzaradır.

Nisan 2011

İlyas Memiş

Halil Gürbüz

bir dereydi…
benim gönlüm…
gölgelerde akar…
çayırlara varırdı…

bir ırmaktı…
benim gönlüm…
dağları..ovaları aşar…
denizlere koşardı….

bir denizdi…
benim gönlüm…
tüm yaşları kaplar…
damla..damla akardı….

31.05.2012 Yalova…

Fikret Turhan

Hiçbir aşka benzemedi benimkisi
Anlatırlardı da duyardım bazen:
Erkek kıza baharda aşık olur,
Yahut bir yaz günü,
Papatyalardan taç yaparmış saçlarına sevdiğinin.
Güneş her doğduğunda
Onlar da yeniden doğarmış sanki
Kuşlar uçarmış her renkten.
Birbirlerine şiirler okurlarmış.
Denize bakarken sevgilinin yüzünü görenler olurmuş.
Ne Mecnun’u ne de Leyla’yı aratan sevdalılar da varmış.

Ben sana bir yaz akşamında aşık olmadım;
Ağaçlarda bir yaprak bile yoktu.
Başkaları gibi birden kapılmadım sana
Seni her gördüğümde bir kez daha katlanıyordu içimde aşk,
Yüreğim kat kat olurdu çam kabukları gibi.
Seni sevdiğim zamanlar,
Yağmur yağıyordu, kar yağıyordu,
Üşüyordum,
Seni taş kaldırımlı sokağın başında beklerken.
Sen beni görmezdin,
Bilmezdin.
En sert kış da çöl sıcaklığı da
İçimde yaşardı.
Ben yine de dökmezdim bütün yapraklarımı.

Başkaları yıldızları sayarmış,
El ele gezer, güneş batımını izlerlermiş,
Şarkılar söyleyerek.
Sonra sarılıp uyurlarmış.
Destanlar böyle yazıyor,
İhtiyarlar böyle yâd ediyordu eski günlerini.

Hiçbir aşka benzemedi benimkisi
Ne vazgeçebildim,
Ne ısrarcı olabildim,
Sustum kendi içimde.
Beni yiyip bitiriyordu, bilirdim
Fakat içimdeki savaşı bitirecek,
Gücüm yoktu.

2001 Balıkesir

Ercan Kaplan

Sen… Son sevdam,
Seviyorsam sevilmek isterim.
Veriyorsam verilsin isterim.
Seni arıyorsam, hatırını soruyorsam aramanı, sormanı isterim.
Çantada keklik dönemlerim geçti artık bilesin.
Senden öncekiler bitirdiler iyi niyetlerimi…
Ya seversin adam gibi sevgime mukabil, ya da…

Sen… Son sevdam,
Gidersem durdur beni diyorsun.
Gidene dur demenin anlamsızlığını bilseydin böyle demezdin.
Önemli olan sevdiğinden gitmemektir ya da sevdiğini gidecek hale getirmemektir. Gidiyorsan, ya da gidiyorsa dur demek neye yarar?
Ayaklardan önce gönül terk eder bilmez misin?
Gönül gitmişse ceset dursa ne olur! ..

Sen… Son sevdam,
Kimsenin peşinden koşmadım bu güne kadar.
Ne gelmeden önce ne geldikten sonra…
Gelenler geldikleri gibi gittiler.
Gideceksen gelme bana, gelmişsen gitme isterim.
Benim gibi sevmeyeceksen,
Sözünün arkasında duramayacaksan,
Mert olamayacaksan şimdi git…

Sen… Son sevdam,
Sakın kandırma beni.
Senden öncekiler kandırılma kapasitemi bitirdiler.
Bir damlasına bile tahammülüm yok yalanın.
Ya söz verme ya da sözünün eri ol isterim.

Sen… Son sevdam,
Dediklerimi anlarsan yoluna feda olsun canım,
Uğruna kurban olsun ömrüm.
Dünyanın en mutlu kadını olursun.
Seni kimsenin sevemeyeceği kadar sever,
Kimsenin anlayamayacağı kadar anlarım.
Kavgalarımızda bile sevda sözleri dökülür dilimden,
Kin, nefret nedir bilmem.

Sen… Son sevdam,
Yerine göre; Baba, arkadaş, dost, sırdaş, koca hatta evlat olurum sana.
Sanırsın ki cennet dünyaya taşınmış.
Ya git iş işten geçmeden, ya da gel dibine vuralım aşkın.

Fahrettin Petriçli