Kendimi vurup ’ta icsemde kanı
Kalmadı bu aşkın güzel bir yani
Artık ne ara sor nede tanı
İçimde biri öldu bu defa

Őzlesende boş şimdi her nefeste
Şifasız yarayiz bir deli düşte
Olmasın kulağın kapıda seste
Vuslat takvimini şaştı bu defa

Oyuncağın gibi kırdın elinde
Yaralayıp durdun alem dilinde
Sevmekten utandı kalbim sayende
Değerin gözümden düştü bu defa

Fikret Turhan-Yalova,
12.11.2013

Gündüz hayalimde gece düşümde,
Hiç dinmeyen bir sızı var döşümde
Gözyaşım var uzandığım aş’ımda,
Çeke,çeke usandım ben,bıktım ben..

Hasretle çalarım durmadan sazı,
Şu garip gönlümün bülbül avazı.
Görmedim burada baharı, yazı
Çeke,çeke usandım ben,bıktım ben..

Çaresizlik alır beni koynuna,
Zalim felek ip geçirdi boynuma
Boynum bükük elim soktum koynuma.
Çeke,çeke usandım ben,bıktım ben..

Gurbet elin yabanıyla,yadıyla,
Yaktı beni zehiriyle tadıyla,
Celbedemez isimiyle,adıyla,
Çeke,çeke usandım ben,bıktım ben

Çileyi,belayı koydu sırtıma,
Uymadı ki hiçbir zaman şartıma,
Daha yeni dertler kattı derdime
Çeke,çeke usandım ben,bıktım ben..

Akşam olur hüzün gönlüme çöker,
Bu hasretlik benim belimi büker.
Ben gurbette sıla’da yar yaş döker.
Çeke,çeke usandım ben,bıktım ben..

Tükendin DURAK’ım hayal uğruna
Gurbetin çilesi dolar bağrına.
Çektiğin çileler gider ağrına,
Çeke,çeke usandım ben,bıktım ben..

Durak YİĞİT
GönüllerinŞairi
KOCAELİ

Döverek dizini dövünüp durma.
Bana düğün,dernek kurulmaz sanma.
Çok çabuk bıkarsın canından amma,
Suyuna bir yıkan sende ANLARSIN.!!

Hele dur bak tatlı candan bezersin.
Mecnun olur sahra çölü gezersin
Ağlayıp dizini hergün döversin,
Sözünden cayınca sende ANLARSIN.!!

Olsada yüreğin hep pare pare
Kahredip feleğe naz etme yâr’e.
Verseler dünyayı değişme yâr’e,
Yan yana yatınca sende ANLARSIN.!!

Dilerim mevlâdan güldürsün yüzün,
Senden uzak olsun keder ve hüzün.
Sana nasip olsun en güzel düğün.
Beyazlar giyince sende ANLARSIN.!!

Der DURAK’ım nazlar tez gelir geçer,
Rüzgar eken elbet fırtına biçer..
O günlerin inan zor gelir geçer,
Kucağına düşte sende ANLARSIN.!!

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Hasret acısıyla sürürnürüm ben
Mecnun benim Kerem benim kör’de ben
Şimdi Eyüp gibi derde düştüm ben
Sür şu merhemini HANİ NERDESİN ?

Dil duada elim açık semaya
Veda ettim sensiz olan dünyaya
Hayat denen yaşam gayri angarya
Dönüp gelecektin HANİ NERDESİN ?

Bırakın sevenler ayrı kalmasın
Sarmadan Yâr seni vadem dolmasın
Salmayın A-YARI engel olmasın
Benim olacaktın HANİ NERDESİN ?

YÂR’inden ayrılan giyer karalar
Azar bedeninde türlü yaralar
Fazla sürmez ecel kapım aralar
Yaram saracaktın HANİ NERDESİN ?

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Sitemkar şu başım boynum büküktür
Kesmedim umudum mevlam büyüktür
Kaldırmaz dizlerim bu nasıl yüktür
,,,Yele umut ekiyorum NAZLI YÂR.!
,,,Gitmiyorsun hayalimden düşümden

Bekletme yollarda dedim el-aman
Bu derde tabibler bilmiyor derman
Göster bir güzellik eyle bir ferman
,,,Ele boyun büküyorum NAZLI YÂR.!
,,,Gitmiyorsun hayalimden düşümden

Kimselerim yoktur teselli etmez
Viranedir yurdum dumanım tütmez
Bir ALLAH’ın kulu kapımı itmez
,,,Yüreğimi söküyorum NAZLI YÂR.!
,,,Gitmiyorsun hayalimden düşümden

Çok yolun bekledim mevsimler geçti
DURAK hasretinle ağular içti
Kurudu bağlarım bülbüller uçtu
,,,Gözden yaşım döküyorum NAZLI YÂR.!
,,,Gitmiyorsun hayalimden düşümden

Durak YİĞİT
GÖNÜLLERİN ŞAİRİ
KOCAELİ

Başım eğik gönlüm küskündür sana
Tarifsiz acılar verdin hep bana
Yazık değilmiydi bu garib cana ?
Sende benim gibi gez yana yana

Seninde sineni bürüsün yara
Sen oldun yüzümü çıkaran kara
Ölme bu dünyada hep beni ara
Sende benim gibi gez yana yana

Dermanım yok gidip tabib arayım
Elim ermez kendi yaram sarayım
Sazım ötmez tellerine vurayım
Sende benim gibi gez yana yana

Mecnun oldum dile düştüm yerildim
Çarmıhlarda hallaç gibi gerildim
Hakmıdır bu bana öldüm dirildim ?
Sende benim gibi gez yana yana

Nerden çattım senin gibi birine ?
Ayrılık okunu saldın derine
Bir’kez karışmadı terin terime
Sende benim gibi gez yana yana

Der DURAK’ım sevdan serrimden gitmez
Azrail gelipte Mezara itmez
Uğraşır dururum bu hasret bitmez
Sende benim gibi gez yana yana

Durak YİĞİT
GÖNÜLLERİN ŞAİRİ
KOCAELİ
Mecnun bile bana gülerek baktı
Senli tüm düşlerim canımı yaktı
Sel oldu yaşlarım gözümden aktı
Sende benim gibi gez yana yana

Tüm gecelerin boğazına sarıldım, kahpe hayatada sarıldığım gibi.
Senin hıçkırıkların, iç çekişlerin de… duyulmadı bu nedenle.
Kara kara gözlerini, kara kara yaşlara boğdum.
Ellerinse kötürüm oldu, yazamadın hiçbir şeyleri.
Sen, benim için hiçbir şey yazmadın ki…

Bir tek inlemelerin vardı, geceleri bozan fısıltılarındı onlar.
Küfürler ettin önceleri kendine, sonra bana ve tüm gecelere.
Arzudan solan kadınlar gibiydin ve belkide selvi ağaçları gibi.
Üşütürdün, çırılçıplak gecelerdeki çırılçıplak vücudunu,
Sen, benim için hiçbir zaman soyunmadın ki…

Ve, ruhun da korkardı senden. Sana ben geliyorum diye.
Bu nedenle, her şeyini ama her şeyini boş mezarlarda bıraktın.
Düştüğünde, tüm karıncalar akbabalar gibi bedenine üşüştü.
Toprak örtmedi üstünü, seni yiyenlerse bir bir gitti.
Kahretsin-ki sen bana, benim için hiç ölürmüsün..? demedinki…

Sonra birde sessizlik yıkıldı üstüne. seni bitiren çığlıklar gibiydi.
O sessizlik… ağırlığım, tüm bedenine yayıldığı içindi.
Yalancı zevkinle öldüğünü sandın. Nefesin öyle kesildi.
Yaşanmışlıklarından hiçbir iz kalmadı, biliyormusunki zaman sende silindi.
Sen, zaten benim için de ölmemiştin ki…

Ben… yaşanmamış aşkların ve ölümünde arkadaşıyım.
Bu nedenle severim geceleri, gece içinde, geceyle sevişenleri.
Kıskanırım gerçek kadınları, gerçek aşkları ve inleyen çığlıkları.
Öyleyse; seni sevdim, hayatı sevdim, Tanrı’yı sevdim, yine seni sevdim.
Sen; kadın gibi kadın olarak, hiçbir zaman beni sevmedin ki…

Ermert Revsen. 23. Ekim.2008