Eziklik miras olsa da yapımda
Solgun bir isim yırtık tapumda
Serçeler her seher artık kapımda
Ötmüyor bilesin yağmurdan sonra.

Hüznümü ki gözyaşıyla işlerim
Asılı kalsa da mavi düşlerim
Sensiz bir akşamı iç çekişlerim
Tutmuyor bilesin yağmurdan sonra.

Süzülürsün yüreğimden özümden
Kelimeler kanar senli sözümden
O son veda siluetin gözümden
Gitmiyor bilesin yağmurdan sonra.

Saffet Çakır

Delice duyguydu onsekizim de,
Derin of çekerim her nefesimde,
Mazim vurur beni her seferimde,
Ne dermanım kaldı ne çarem kaldı.

Yollarda izini silmiş yağmurlar,
Üstümden kokunu almış rüzgarlar,
Güneşten gölgeni çalmış bulutlar,
Ne ümidim kaldı ne şansım kaldı,

Bir akarsu olsam taşar gelirdim,
Dağlarda çığ olsam kopar gelirdim,
Dermanım olsa koşar gelirdim,
Ne bir ahım kaldı ne vahım kaldı.

Bu yol tek yönse geri dönülmez,
Zaman akar gider takvim yetişmez,
Bu can toprak olur tarif edilmez,
Ne bir fikrim kaldı ne aklım kaldı…

Niyazi Demir

Rüya gibi söz eyledin naz ettin
Buz ellerin vur sineme hazzettin
Aşk oduna attın beni köz ettin
Hasret hicran, uzaklıklar kül oldu

Gül- i ranâm helalimsin dön bir bak
Yüreğimin zifirine ışık yak
Şu gönlümün feryadına taş bırak
İçimdeki o işveler bal oldu

Sen derdimin dert ortağı zarısın
Sen ciğerim ciğerimin harısın
Sen benimsin söyle kimin yârisin
Deme bana bir acayip kul oldu

Yol eyledim gam dağının başını
Güne sakla silme gözün yaşını
Gözyaşımla sürmeledim kaşını
Senden sonra gözyaşlarım bol oldu

Ömer Ekinci Micingirt

Senden sonra ne heyecanım kaldı
Ne de gülen gözler
Bir ben kaldım bulutlar arasında
Tut tutabilirsen.

Senden sonra yapraklarım sarardı
Umutlarım dökülüyor
Soluk alamıyorum
Haydi yakala yakalayabilirsen.

Senden sonra derin uykularda kaldım
Her anım gece
Rüyalarım karmaşık
Haydi gir rüyalarıma girebilirsen.

Senden sonra……
Yüreğim hâla sıcak ilkbaharlardayım
Ben sevgimin denizinde yüzerken
Haydi bırakıpta git beni gidebilirsen.

Canan Ereren

Gelecekte Onla Olmayı İsterdim
Tanrı Beni Kırmadı Rüyalarım Gerçek Oldu
Ama Şimdi Neden Böyle
Kırılan Kalbimmi Mi Yoksa Benmiydim

Geçen Seneler Nerdeydi Yoksa Benmi Görmüyordum
Aynaya Bakınca Saçlarımın Kirlenidigini
Ve Beyazlaştıgını Gördüm Kendimi Paralarken
İşte Ozaman Senle Tanıştık

Ozamandan Beri Bana Yol Arkadaşı Oldun
Beni Kendine Koşulsuzca Bagladın
İşte Ozaman Sevmek Budur Baglanmak Budur Dedim
Eroinle Dans Ederken Ayaklarım Yere Basmıyordu

11.05.2012/Kırıkkale

Kapı kapandı önce usulca, sesim varlığımı temsil etsin derken, ellerim bir poşetin içinde duran evraklara uzandı. Sonra sessizce giydim ayakkabılarımı, dokunsalar ağlayacaktım zaten, öylesine doluyken ayrılık üstüme üstüme geliyordu intikam almak istercesine. Kahretsin, aciz bir ruhla, topal bir sevdayla “Gitme kal” diyecek bir ses bekliyordum umutsuzca. Duyamayacaktım o sesi ben… Gitme desen, kalırdım yanında ve gemileri yakardım sevda limanına demirlemiş, işgal edilen yüreğimdeki esir sevdamı kurtarırdım tek başıma. Allah kahretsin, nasıl sevdim seni.

[singlepic id=341 w=320 h=240 float=]

Duydum ki, sesim kalmış benden geriye, durgunlaşmış yüreğindeki o şen çocuk, susmuşsun gidişimin ardından… Kal demek geçti mi aklından? Yan desen yanmaz mıyım sandın da tutuldu dilin? Sevdin de, seni sevmiyorum derim diye i korktun sevdiğim. Söyler misin ben senin için neyim? Dur! Yorulma sen, biliyorum cevabı ben, koskoca bir hiçim yüreğinde… Her şeyimsin sen, ruhumda ve benliğimde…

Sensiz koskoca bir gün geçirdim, her anı yüreğime ateşli bir ok gibi saplanıp acı verdi bana. Duydum ki sen çoktan unutmuşsun beni, çınarda mağazalarda gezinmişsin. Kimseler sormamış beni, adresimin belli olduğu yerlerde ve kimseler farkında bile olmamış yokluğumdan… Kör müyüm, köreldim mi bilmiyorum. Yoruldum artık, senin ardında yıllardır koşmaktan, şehir şehir seni arayıp; yüreğimde sana verilmesi için yıllarca taşıdığım emanetin olan sevdayı taşımaktan, bitkin düştüm ama hala senin için yıkılmamak adına direniyorum bu zalim hayata… Keşke anlayabilseydin aşkımın derinliğini gözlerimden, sana söyleyemediğim her şeyi kalbimin uçurumlardan yankılandığı gibi duyabilseydin. Hislerin sıfırın altında eksilerdeyken, ben yüreğimdeki buz dağlarını sevdanın ateşiyle erittim sevgili.

Seni anlatamıyorum, kelimeler cılız kalıyor, seni anlatmama yetmiyor sevdanın tükenmez kalemi, sözler bitti sensizliğin ayazında, mevsimlerden yazmış, sensiz mevsimim hep sonbahar… Kapısında kocaman bir asma kilit asılı yüreğimin, anahtarı sende, tabi ki bulabilirsen… Seni seviyorum, çaresizce bekliyorum seni, belki geç kalsak ta geçmişe dair, gelecek adına gitme dersin diye….. Bekliyorum, öyle bir mevsimde gel ki sevgili, vazgeçmek mümkün olmasın bir şairin şiirinde dediği gibi…

[singlepic id=384 w=320 h=240 float=]

Senden sonra tüm insanlara küstüm biliyor musun? Kendimi zaten az da olsa ışık gören bir hücreye kapatmıştım, seni yazarak yaşıyordum ama şimdi o ışık alan pencereyi de kapattım tuğlalarla, çünkü güneş bana seni hatırlatıyor, çünkü sen benim güneşimsin. Bense senin hiçinim.

Ne olurdu ellerini tutabilseydim, başını göğsüme yaslayıp gitme deseydin de kalsaydım, senin güzel gözlerinin en gerisine bakabilseydim, kulağına fısıldasaydım o kutsal olan iki kelimeyi ve dudaklarının ateşini yanaklarımda söndürebilseydin sevgili. Bize bakan sevgililer aşka gelip, sarılsaydı birbirlerine ve bize imrenen bakışlar olsaydı üzerimizde…. Nazar değdi bize, bu sevdanın elleri tutuldu, ayakları kırıldı sanki. Olmadı işte, kahretsin söyleyemedim yüreğimde bir çığ gibi büyüyen sevdamı senin için yıllarca sakladığımı, kendimi sana adadığımı anlatamadım. Uzanamadı ellerim ellerine, gözlerim gözlerinin en gerisine bakamadı. Sessiz bir rüzgar gibi çıktım gittim, sen kal diyemedin, çünkü ben senin için bir hiçtim. Gitmem bir şey ifade etmiyordu.

Ben sensizliğe götürecek otobüsü beklerken, her an bir yerlerden gelecekmişsin gibi hissediyordum, bekledim. Ben mi dedim sonra senin için. Ben yapardım bunu, sen gitseydin sessizce, düşerdim peşine, koşardım sana geç kalmamak için, bağırırdım ardından “Gitme kal, seni seviyorum, gitme kal benimle” diye… Senin bunu söyleyecek cesaretin yoktu ve giden an geçmişin rafında yerini alıyordu. Seni sevmek için sevmedim ben, sevmelerim ömürsüzdür ve ölümsüzdür. Seni yazıyorum yine, sense kim bilir hangi ruha sürgün ettin ruhunu… Sesin hangi havasız mekanların duvarlarından geri dönüyor kendine, çığlık çığlık…. Seni seviyorum sevgili, melekler fısıldasın kulağına söyleyemediğim tüm sevgi sözcüklerini, sen en mahrem uykularındayken…

Hani belki bir melaike çıkar da, birbirimize söyleyemediğimiz sözlerin gizlendiği anları, sihirli değneği ile aynı mekanda ikimizi bir daha buluşturarak bir şans daha verir bize… O zaman anlarsın, sevgili aramayıp, yıllarca sana adadığımı kendimi, yıllarca seni beklediğimi. Ben sevgili aramıyorum, seni arıyorum sevgili. Çünkü sen her şeyimsin benim bir tanem.

Nasıl özledim seni, bir gün geçti halbuki üzerinden senli anların, nasıl özledim seni bir bilsen. Yokluğunda seni ölümsüzleştirecek kelimeleri inci gibi dizerek, özlemlerimi eritiyorum yüreğimde, seni yaşıyorum aldığım her nefeste ve ruhum senin peşinde yitik, sevdam gözlerinde firari, ben sendeki hiçliğimde yokum sevgili. Sen ne dersen de, seviyorum seni…

ASİMAVİKEMAL…2001

Asimavikemal Aykılıç

Sil defterden arama beni,
Unuturum aşkı bundan sonra.
Ne gelmeye kalkış nede çağır,
Kaybolurum ben senden sonra.

Gidersin ama unutamazsın,
Bulman imkansız kimseye sorma.
Ateşlere`de düşsen ne çare,
Ölmüş olurum ben senden sonra…

Selçuk Zurnacı

Açtım baktım albümdeki
Siyah beyaz resimlerime
Uzun ve kıvrık kumral saçlar,
Üzerimde haki bir parka
Bacakta ispanyol paça pantolon
Ve ayakta siyah bir bot…
Bana devrimcilik yıllarımı anımsattı…
Resimler bile yüzüme acıyarak baktı..

Şöyle bir baktım da maziye
Hatırladım İlk okul yıllarımda kur yaptığım Laleyi,
Teneffüslerde güreş yaptığım
Mersinli Arap Mustafayı…
Az kavganın figüranı olmamıştım
Yavuklusuna yamuk yapanlara
kullanırdı dayım bacağımda saklattığı levyeyi…

Az yüzmedik sümüklü çocuklarla
Mamak’ın o boklu derelerinde,
Az su içmedik akranlarla
Karaağaçın sülüklü çeşmelerinde…
Canımız nohut, çağla isterdi,
Dalardık iştahla Laz Nuri’nin bahçelerine…

Ah o saçlarına taç yaptığım
Ömrümün ortasından tren geçiren yıllar,
Ne barikatlar kurdum,
Geçip gidişine engel olmak için
bedenimi koydum da yine durduramadım.
İsteklerimi, içimde ukde kalan her şeyi durdurdum da
Bir senin kayıp gidişine engel olamadım
Zamanın kollarında beni de eritip giden yıllar…

Aynada çocuk yüzümü alarak
eskimiş bir yüz bırakarak,
Arkana bile bakmadan geçtin gittin zalim yıllar…

Ama alıp giderken gençliğimi bir şey unuttun,
İdemde ve yüreğimin derinliklerinde sakladığım
Ölümsüz anılarımı…

Kazım DOĞAN…

Habersiz kalamam yazarım aşkı
Çaresiz duramam söylerim şarkı
Mutluluk timsali çizerim barkı
Ben şair değildim sonradan oldum

Gör halimi nolur bir ten bir beden
Her şeyimle beni müptela eden
Akılsız zamansız şoka çeviren
Ben esmer değildim sonradan oldum

Seni gördüm oldum bende bir deli
Aklımı canımı bildim bileli
Yüzümü yüzüne sürdüm sürmeli
Ben mecnun değildim sonradan oldum

Cayamam sözümden budur ben buyum
Dert çeksem elinden değişmez huyum
Ne günler görsemde senden önce ben
Sanki ben değildim sonradan doğdum

Hüseyin Pelit