Bir umut olur
Aldığın her nefes
Ve gözlerinin güne dönüşleri
Lakin yoksul bakışlar gelir bulur
Boşlukla içeri girersin!

Sen yürümek isterken
Kırarlar bacağını
Tutmak isterken uzaklaşırlar
Tam buldum dediğinde
Yokluk gelir öper seni
Çünkü hayat
Senin, hayal ettiğin gibi değildi!

İlknur Köknar

Soluğunda düğümlenip kalıyordu
Önce, nefes almayı zorlaştırıyor, tıkanıyor
Sonra çıkıyordu havaya, suya ve bulutlara doğru koşuyor
Sözler, tutup içinde uçup gidiyordu özgürlüğe doğru..

Aslında ne çok birikmişti ciğerlerinde
Nasıl da yıllar harcanmıştı hiç yerine
Sonsuzluğa armağandı kalben düşünmek
Düşlerde gezinmek, yasak değildi ya düş büyütmek..
Yüreğine taş basıp sonunda sözler sessizce susuyordu işte!

Bir kere gözden düşünce bakışlar
Asla vazgeçiyor değildi hayır!
Sonuçta yerden yüksekti umutlar
Dökülmeyince sözler sessizce küsüp gidiyordu
Bembeyaz kanatlarıyla…

ve alıp başını gittiğinde hiç affetmiyor,
çekip gidiyordu sözler
asla geriye gelmiyordu dile..

-Ne zaman çare, ne söz nafiledir
artık yitik dünya zamanında..

Bir eflatun..
13 Aralık 2011-10:10 İzmir

Feyza Muhurlu

Biliyorum,
Değilsin artık eskisi gibi,
Biliyorum,
Dindi o çılgın fırtına.
Rüzgârlar söylemiyor adımı artık,
Kokumu getirmez oldu dalgalar,
Gözlerime değmiyor gözlerin…

Nasıl hasret duyardık geceler boyu,
Karanlığa alışan gözlerimde ışığın kaldı…
Sensizliği tutuyor ellerim,
Sen yoksun…

Nerde güneşimize tutunan geceler?
Saçlarıma serptiğin yıldızlar nerde?
Rüyâ mıydı denizin sesindeki hıçkırık?
Nerde o sevinçle çırpınan yakamozlar?

Susma!
Gel,
Gel dokun bana.
Sarsın beni gözlerindeki kadife bakış,
Değsin saçlarıma ılık nefesin…
Nerdesin?

O mis kokan menekşeler solmasın,
Düşmesin papatyalarda son yaprak,
Kanamasın güller,
Gülmesin eller,
Gitme ne olur!
Durmasın mızrap, susmasın teller,
Anlatsın yüreğimdeki vurgunu,
Ağlasın gece…
Gözlerimin içindeki hüzne dal,
Gitme,
Gitme, hep bende kal!

Geceye dayamış başını ağlıyor akşam,
Yıldızlar süslemiş o mâsum yüzü,
Sesin fısıldamıyor o derin aşkı,
Şarkılar sesleniyor hicrandan yana,
Suskun şiirler…

Gel dokun bana,
Üşüdüm sensiz…
Tut ellerimi,
Sana hasretim,
Gel, dokun bana!

Halenur Kor

Şarkılar söylerdik şiire gazele
Mutluluk bizden bir adım ötede
Geri dönme bu yol; sensiz gider ölüme
Gitme şiirlerim susar, susarım mahşere

Ne ben diyebildim veda
Ne sen gidebildin bir adım uzağa
Öyle bir bitti ki bu sevda
Bu kentte senin uzağında
Sen sustun! ben sustum!
Diyemedik veda……..

Nilgün Kula Yilmaz