Siirler.Biz

Tahsin

ben daima…; çocukların her yerde aynı tonda ağladığına açlıkla büyünmediğine mahcubiyetin masumiyetten geldiğine ağaçlar eşit kuşlar eşit canlar eşit diye… insanların eşitliğine inandım . çocukları...
gözlerinin yeşilini bıraktığın son yaprak da düştü döne döne sanki yüreğime bir gramofon iğnesi batar içimde düne dair… derin bir veda...