Kimse vazgeçilmez değildir sözünün geçtiği hiçbir toplumda
-sana benzeyen bir kadın yoktur.

Gülüşünü unuttun aklımda..
saçlarını
gözlerini
sesini
kokunu..

Olmadı demenin verdiği acı, kısmet değilmişten farksızdı.
ağızdan çıktıkları anda yaktıkları yer aynıydı..

Yabancı bir elin bedeninle buluşması düşüncesi intihara teşebbüstü.
Elinden tutmak hayali, bütün kötü düşünceleri öldürürdü..

Sen daha iyilerine layıksın
sözünü söyleyen eş,dost yaratırdı aslında en büyük sancıyı..
Aciziyetimi yüzüme vuran bu cümle tekrar yaşatırdı aynı acıyı..

Vazgeçmek, sana karşı anlamını yitiren bir kelimeydi

Yapamadım, geçemedim..
Ardından kötü sözler söyleyemedim, kin tutamadım..
Ben seni seviyordum, aklımda gülüşün vardı.
Aklımda sen vardın..
Sen aşkın tanımıydın..

Yücel Arslan