toprak,
isyandaydı…
açılan bacaya,
açılan egzoza…

toprak..
suçum neydi?
diyordu…
can verdiğim,
kıyıyordu canıma..!

Fikret Turhan-Yalova,
11.07.2013

Hasretinle yana yana kül oldum
Açmadan dalımda bak nasıl soldum
Kalmadı saçlarım hepsini yoldum
Ya senin olurum yada toprağın

Sürsede fizana ıratsa beni
Yaksada çölleri kavursa teni
Yinede gocunmam severim seni
Ya senin olurum yada toprağın

Kalmasa başında saçın sakalın
Olmasa amadan topaldan farkın
Kuruyup akmasa bir damla arkın
Ya senin olurum yada toprağın

Bozuldu düzenim mihmandar gerek
Sevda gemisinde çok yordu kürek
Çevirde yönünü menzile girek
Ya senin olurum yada toprağın

Mecnun’un çölüne döndüm nihayet
Etsenda bin cefa etmem şikayet
Bekliyor DURAK’ım sen’den inayet
Ya senin olurum yada toprağın

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Fizan…Libyada uçsuz bir çöl
IRAT’SA….uzak etse,,uzaklaştırsa,,uzağa atsa
GCUNMA….üstüne alınma
MİHMANDAR….Yol gösterici…İyi bilen…Yolu bilen
MENZİL…Hedef,,,amaç,,gaye
İNAYET….Lütfetmek,,iyilik etmek,,,yardım cı olmak

Ben yanarken için için közünde
Yokmuydu değerim senin gözünde ?
Parlardı yıldızlar aşk sözcüğünde
Ya senin olurum yada toprağın

Birkez olsun inan şu göz yaşıma
Hep katlandım senin bahar kışına
Kondurma baykuşu mezar taşıma
Ya senin olurum yada toprağın

Nice güzel gördüm değer vermedim
Aşk bağına girip gülün dermedim
Ben murada senin ilen ermedim
Ya senin olurum yada toprağın

Bal damlıyor dilden şirindir sözler
Kaşları sürmeli o elâ gözler
Yaralı yüreğim yolunu gözler
Ya senin olurum yada toprağın

Bir ömür DURAK’ım hep seni izler
Düğmeli sinede yâr neler gizler
Çözülsün efsunlar açılsın gizler
Ya senin olurum yada toprağın

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ