kalpler her zaman
birbirlerine eşit olabileceğini
anımasttıgı gunden beridir
sana bu sevgim
kinsiz ve nefretsiz

Acılarla birleşen
bu netsizlik bu ansızlık
bana kaldı tek ümitsizlik,
sen sevgime muhtaç olabileceğini
arz ettiysen bense sana
ümidimle sahib olacagımı
vaaz edebileceğim.

ne sen bana sevgiyi
mahrum edecdek bir
söz bulabilirsin nede
ben sana sevgimi
söndürecek farklı yağmurlar

kalbinde yazılmış bir mühür
gibiydin oysa tüm
dileklerimde sen
sevgiyi hak edenlerle
bense ümidi ümütsizliklerin
içinde boğuşup vaaz ettm .

şu kalpler hiç sevgiiyi hak edemiyor.
etse bile sevgiyi yarımda bırakır her
zaman ne bir ümid var kalplerde
dolaşıpta sevgilere
yücelik yapan ne bir dilek var

kabul olupta hayalleri gerçekleştiren,
ne bir aşk var herkesi
kendisine benzetebileceğini zanneden
nede bir ışık var ışığı umuda sürükleyebilen..

İlahi nur ile aydınlanası kalpler
Günahın kezzabına bulandıkça kararıyor
Ve ruhun eninlerinden peyda bir feryat!
Daha ne kadar?
Daha ne kadar?

Bölük pörçük rüyaların dehlizlerinde kayboluş
Sana varamaya engel usanmışlık
Ve bütün dünyayı doyuran o kahreden pişmanlık
Daha ne kadar?
Daha ne kadar?

Sevinçler lâl olmuş bu şehirde
Umut sandıklarına kilit vurulmuş
Ve kırgın geçen bir ömre sığmış milyonla sahte yüz
Daha ne kadar?
Daha ne kadar?

Sorular cevapsız, âşıklar aşksız kalmış kime ne?
Pazarlığa gerek yok, aşklar beleş bu kentte
Ve insan öğütür bu koca değirmen
Daha ne kadar?
Daha ne kadar?

Sokaklarına insanlar kin kusmuş
Haset pazarlarından fesat satın alınmış
Ve yaşayan ölülerle dolmuş yedi tepe
Daha ne kadar?
Daha ne kadar?

Muhammed Şimşek