Paltom bile ağır gelirken, nasıl taşırım koskoca dünyayı sırtımda?

“Asla beraber olamayacağız, aynı evi, aynı teni paylaşmayacağız, aynı masada oturmayacağız. Hatta aynı şehirde bile oturmayacağız.”

Her şeyim tastamam. Sadece biraz daha kendime ihtiyacım var.

“Oysa ben bütün vaktimi, bütün vaktimden daha çoğunu, yeryüzünün bütün vakitlerini sana ayırmak istiyorum.”

Olabildiğince yalnız kalmalıyım. Başardığım ne varsa, ancak yalnızlığımın karşılığıdır.

Her şeyi yanlış yorumluyorsunuz, suskunluğu bile.

Güzelliği görme yeteneğini kaybetmeyen asla yaşlanmaz

Dayanılmaz olan aslında yaşam değilmiş insanlarmış.

“Eğer okuduğumuz bir kitap bizi kafamıza vurulan bir darbe gibi sarsmıyorsa niye okumaya zahmet edelim ki?”

Pes ettiğimden değil. Olmayacağını gözüme soka soka gösterdiğin için vazgeçtim…

En iyiyi ararken iyiyi kaybediyorsunuz.

En iyisi uyuyup bütün bu aptalca düşünceleri unutmak.

Kirli bir camdan bakıp herkesi ve her şeyi kirli sanıyorsunuz.

İyi bir kitap en iyi dosttur…

Sana yakın olmak kurduğum tek hayalim, başka hayalim yok.

Yolumu biraz kaybettim aslında ama çok da önemli değil çünkü bana eşlik ediyorsan, benimle birlikteysen, o halde birlikte kaybolduk demektir…

Beyinlerimiz savaşsın isterdim ama görüyorum ki siz silahsızsınız bayım.

Kendimden başka hiçbir eksiğim yok…

Olmamasına razıyım, oluyormuş gibi olmasın yeter.

“En kötüsü de; sahip olamadığın şeylere ait olmandır.”

Abartıyorum çünkü anlaşılmak istiyorum.

“Söyleyecek çok şey vardı ama söylememeye karar verdim.”

Yaşamın bana verdiği iki ders; çevrenin gittikçe daralt, gereksiz kalabalıkların seni üzmesine izin verme.”

Bu dünya için kendini paralaman gülünç.

Senin sessizliğini anlamayan muhtemelen sözlerini de anlamaz.

Dayanılmaz olan aslında yaşam değilmiş, insanlarmış.

Olmamasına razıyım. Oluyormuş gibi olmasın yeter.

En kötü şey öldürmeyen acılardır.

Benim yalnızlığım insanlarla dolu…

Huzur mu istiyorsun? Az eşya, az insan.

Alelacele koşup yaşama sığınmıyorsa insan, yaşamdan zevk alabilir mi?

Yorgunum, hiçbir şey bilmiyorum; tek istediğim, yüzümü kucağına koymak, başımın üzerinde dolaşan elini hissetmek ve sonsuza dek öyle kalmak.

Düşünceleri fazla dikkate almamalısın. Yazı değişmez, düşünceler ise çoğu kez sadece yazı karşısındaki aczin ifadesidir.

“Bu gecede sana mutlu uykular dilerken her şeyimi sana veriyorum bir solukta! Benim mutluluğum sende erimektedir.”

Yine de gönderiyorum sana merhabamı, ne olur ki. Gerekirse kapının önünde düşüversin yere, belki daha da güçlenerek kalkar.