Önümde bir an hayalin belirdi,
Gönlümün gül bahçeleri yeşerdi.

Hiç değişmemiş hala güzelsin,
Yine bana uzak yine bana elsin.

Anladım seni gördüğüm her yerde,
Gönlüm düşüyor acıya ve derde.

Gülen gözlerin nefretle bakıyor,
Gözümden yaş kalbimden kan akıyor.

Ve yazmak istedim bu acı anı,
O an hızla akıp giden zamanı.

Yazmak ki içimi kâğıda dökmek,
Duyguları içimden alıp sökmek,

Biliyorum beni unut diyorsun,
Görüyorum ki çekip gidiyorsun.

Eğer istersen unutmamı seni.
Ya kendini öldür ya da bu bedeni.

Yusuf Bozkaya