İnsan insanın kurdu
Bebelere, silahsıza tuzak kurdu
Sönen ocak sayısınca onur buldu
Adaletsizlik kurtlaşarak asalet buldu, baş tacı oldu…

Acı hissetmeyen halk ağlayamaz
Sesi olmayan insan söyleyemez.
Söylenilmeyen söz duyulamaz.
Ganimet, yağma varken üretim olmaz.

Her dem bir sayfa eksilirken ülkeden.
Talan edilmiş yıkıntılarda yetim kalır masumiyet,
Can çekişse de kuzular, umutlar,
Doğal seçimle yükselecek üstünler var.

Umutların gerçek olduğu başka dünya, ülke var…
Bir hicret etmiş ki adalet, ilim… Selametle…
İnsanlar eğlenebildikleriyle arkadaş olurlar,
Anlatabildikleriyle dost, ağlayabildikleriyle kardeş…

Eğlenemeyen, anlatamayan, ağlayamayan var.
Eğlenemeyen, aldanamayan bu yerlerde duramayan var.
Telli turnanın selamına umut bağlayan var.
O yandı ben yandım artık kimse yanmasın

Abdullah Bedeloğlu