Yâr,peşinden koşturduğunca yârdır
Her destan,vuslatın kanlı gözyaşı
Daha bir gönüle ikrarım vardır
Sıladan haber ver,gönlüm sır taşı

Yine böldüm uykuları bugün de
Geceyi sana yazdım,hükümsüzdür
Dökme zülfün,yakma beni hüznünde
Bu diyarda hangi can ölümsüzdür?

Habersiz gidişin neyin edası!
Mecnuna,leylayı diken eyledin
Ecel getiren canan elvedası
Bana ömrü kefen ettin,neyledin…

~Atilla Sergen Çalbaş~

Biz aşka geldik geleli
Hayat güldürmedi sevgili
Şans dedi gelmedi
Talih dedi vermedi sevgili.

Bir resim gibi şimdi
Ezgilerin kanat ucunda
Son bakışını bıraktığım
Ardın sıra bir yol kıyısında
Yanımda bir şehir suskun.

Şehirsiz çocukluğuma ağliyorum
Önce. ve sonra sana.
Nasılda yakışırdi
Tutkulu gelişlerin
O incelen çizgisiyle
Amansız geçip giden zamana.

[singlepic id=241 w=320 h=240 float=]

Sen gelirdin
Bir öğle vaktı
Bir akşamüstü gönül sahnesi
Kalbin aşka durduğu bir anda.
Bizden konuşurduk ey sevgili
Ellerin ışıklar getirirdi bana.
Diri mor gölgelerin izi
İki tebesümlü bakış arasında.

Ah mutluluklar aşkadır.
Onca güzellikten bir anı
Yanan dudaklar saflığı
Gizemli bir boyunda başkadır.

[singlepic id=123 w=320 h=240 float=]

Unutulmasın diye o şarkı o stran
Uzak yürüyorum yollardan
Ve uzaklar yolunu kaybediyor
Düşlerin yüreği boyunca
Hasreti cana tutsak ediyor canan.

Belirsiz bir zamanın yolcuzuyuz
Bundan böyle belki de
Derinleşen Yalnızlığın içinde
Anlar oyalanıyor yarınlarda
Ve biz meçhul zamanlara kaliyoruz
Uzak bir aşkın uğultusunda
Sonsuz bir gönül içre.

Ah, adimlarının ezgisi,
Umuttan yana ne varsa seninle
Zamanın keskin ucunda yarılıyor
Taze bir yara gibi
Yankıyla derinleşiyor
Aşkın büyüyen acısı
Bir isyandan daha sesli
Uzakların seherine ulaşiyor
Nasıl anlatsam;
Her gece Yüreğime
Uzak bir sevda gömülüyor.

Ah, zaman nasıl da ağır geçiyor
Bırak sevgili acın değsin
Canım sensiz yanıyor…

Abdüsselam Bügür